Surah Al-Qiyamah — Talata 14

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• بَصِيرَةٌ — Saksi o ebidensya laban sa kanya; tumutukoy din sa mga bahagi ng katawan ng tao na magsisilbing saksi sa Araw ng Paghuhukom.

Paliwanag ng Talata:

Sa kabila ng mga pagdadahilan na maaaring iharap ng tao sa Araw ng Paghuhukom, siya mismo ay isang malinaw na saksi laban sa kanyang sarili. Ang kanyang mga mata, tainga, kamay, paa, at maging ang kanyang balat ay magsasaksi sa lahat ng kanyang ginawa — mabuti man o masama. Hindi niya maikakaila ang kanyang mga kasalanan sapagkat ang kanyang sariling mga bahagi ng katawan, na itinalaga ng Allah, ay magsasabi ng katotohanan. Maging ang mga anghel na nagtatala ng kanyang mga gawa ay magpapatotoo rin laban sa kanya. Kaya nga, kahit pa magdala siya ng maraming dahilan o pagdadahilan upang bigyang-katwiran ang kanyang sarili, walang saysay ang lahat ng iyon sapagkat ang katotohanan ay lalabas at ang kanyang sariling katawan ang magpapatunay laban sa kanya.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang tao ay hindi makakatakas sa pananagutan — ang kanyang sariling katawan ay magiging saksi laban sa kanya, kaya nararapat na pangalagaan niya ang kanyang mga gawa.
2. Ang katarungan ng Allah ay ganap — walang sinuman ang maaaring magsinungaling o magtago sa Kanya, sapagkat ang lahat ng lihim ay malalantad.
3. Ang pagkaalam na ang bawat bahagi ng katawan ay magsasaksi ay nagtutulak sa tao na maging matapat sa kanyang sarili at sa kanyang Panginoon, at magsikap na gawin ang mabuti sa bawat sandali ng kanyang buhay.
4. Ang aral na ito ay nagpapakita ng kagandahan ng Islam — na ang pananagutan ay hindi lamang panlabas kundi maging panloob, na nagtuturo sa tao na maging mulat sa bawat kilos at salita, tungo sa isang dalisay na pamumuhay na kalugud-lugod sa Allah.