ซูเราะฮฺ อัล-กียามะฮ์ — อายะฮฺ 14

ความหมายของคำสำคัญ:

• บะศีเราะฮ์ (بَصِيرَة) หมายถึง พยานหลักฐานที่ชัดเจน หรือผู้ที่เห็นและรู้ถึงการกระทำของตนเองอย่างแจ่มแจ้ง

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงความจริงที่ว่า มนุษย์ทุกคนนั้นเป็นพยานต่อตัวเขาเอง ไม่มีใครสามารถปฏิเสธหรือหลบหนีจากความจริงเกี่ยวกับการกระทำของตนได้ แม้ว่าเขาจะพยายามแก้ตัวหรือหาข้ออ้างใดๆ มาก็ตาม อวัยวะต่างๆ ของร่างกายมนุษย์ ไม่ว่าจะเป็นมือ เท้า ลิ้น ตา และหู ล้วนเป็นพยานที่ยืนยันการกระทำของเขาในวันกิยามะฮ์

การที่อัลลอฮ์ตรัสว่า "มนุษย์เป็นพยานต่อตัวเขาเอง" หมายความว่า มนุษย์รู้ดีถึงสิ่งที่ตนได้กระทำไว้ ทั้งความดีและความชั่ว แม้เขาจะพยายามปกปิดหรือปฏิเสธก็ตาม แต่ในวันพิพากษา อวัยวะของเขาจะเป็นพยานกล่าวถึงการกระทำของเขาโดยที่เขาไม่อาจปฏิเสธได้ รวมถึงมะลาอิกะฮ์ผู้บันทึกการกระทำก็จะเป็นพยานยืนยันด้วยเช่นกัน

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับ:

1. การรู้ว่าตนเองถูกเฝ้าดูและถูกบันทึกการกระทำอยู่เสมอ ทำให้มนุษย์มีความสำนึกและละอายต่อบาป แม้ในที่ลับตาผู้อื่น เพราะรู้ว่าอัลลอฮ์ทรงเห็นและทรงรู้ทุกสิ่ง
2. ความยุติธรรมของอัลลอฮ์นั้นสมบูรณ์แบบ พระองค์จะไม่ทรงอธรรมต่อผู้ใด เพราะมนุษย์ทุกคนจะถูกพิพากษาด้วยพยานหลักฐานที่ชัดเจนจากตัวเขาเอง
3. การมีสติรู้ตัวอยู่เสมอว่าเราจะต้องรับผิดชอบต่อการกระทำของเราเอง เป็นแรงผลักดันให้เรามุ่งมั่นทำความดีและหลีกเลี่ยงความชั่ว
4. การงานที่ดีแม้เพียงเล็กน้อยก็จะไม่สูญหาย และการงานที่ชั่วก็จะไม่ถูกลืมเลือน เพราะทุกสิ่งถูกบันทึกไว้อย่างละเอียด
5. ความเมตตาของอัลลอฮ์ที่ทรงให้มนุษย์มี "การรู้สึกผิดชอบชั่วดี" ภายในตนเอง เป็นเครื่องนำทางให้เขากลับตัวกลับใจก่อนที่จะสายเกินไป