سورت قیامت — آیت 15

د معاني کلمو:

• أَلْقَىٰ: وغورځول، وړاندې کول، ښکاره کول.
• مَعَاذِيرَهُ: خپل عذرونه، هغه بهانې چې د خپل عمل د جواز لپاره یې وړاندې کوي.

تفسیر:

دا آیت د انسان د قیامت د ورځې د حال بیان ته دوام ورکوي. الله تعالی فرمایي چې که څه هم انسان هڅه وکړي چې خپل عذرونه او بهانې وړاندې کړي، لکه دا چې ووايي: "ما څه ګناه نه ده کړې" یا "زما لپاره کوم مجبوري وه"، نو دا عذرونه به یې هیڅ ګټه ورته ونه رسوي. ځکه چې د قیامت په ورځ به د انسان خپل غړي، لاسونه، پښې او ژبه د هغه پر ضد شاهدي ورکوي، او الله تعالی ته به د هغه پټ او ښکاره ټول کارونه معلوم وي. له همدې امله، د انسان د خپل نفس شهادت به د هغه پر ضد قوي وي، او هغه به د خپلو عذرونو په وړاندې کولو سره نشي کولی چې د الله له عذابه ځان خلاص کړي. دا خبره په دې آیت کې د هغه څه د تاکید لپاره ده چې په مخکینیو آیتونو کې راغلي دي، چې انسان به د خپلو عملونو په اړه ښه خبر وي، او که څه هم عذرونه وړاندې کوي، خو دا به یې نه منل کیږي.

فایدې:

• دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې د قیامت په ورځ به هیڅ ډول عذر او بهانه نه منل کیږي، نو باید په دې دنیا کې له ګناهونو ځان وساتو او د الله تعالی د احکامو پیروي وکړو.
• په دې پوهیږو چې الله تعالی پر هر څه بشپړ خبر دی او د انسان ټول پټ او ښکاره کارونه یې په علم کې دي، نو باید له ریاکارۍ او پټو ګناهونو ډډه وکړو.
• دا مونږ ته د حساب د ورځې د سختۍ یادونه کوي، چې انسان باید په دې دنیا کې د خپلو عملونو په اړه فکر وکړي او د توبې او نیکو کارونو له لارې د الله تعالی د رحمت غوښتونکی شي.
• دا آیت د اسلام د عدالت او بشپړ انصاف ښکارندويي کوي، چې الله تعالی به د هیڅ چا پر حق ظلم نه کوي، او هر چا ته به د هغه د عملونو بشپړ جزا ورکوي.