Surat Al-Qiyamah — Ayat 4

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• بَلَىٰ (balaa): tembung kanggo mbantah utawa mbenerake, tegese "iya, mesthi" — ing kene dadi wangsulan marang pangira-ira wong kafir sing mbantah anane dina kebangkitan.
• قَادِرِينَ (qaadiriin): tegese "kang kuwasa" utawa "kang bisa", wujud jamak saka tembung "qaadir".
• نُسَوِّيَ (nusawwiya): tegese "nyempurnakake", "ngaturake kanthi rata lan becik", saka tembung "sawwaa" kang ateges rata utawa seimbang.
• بَنَانَهُ (banaanahu): tegese "pucuking drijine" utawa "driji-drijine", yaiku péranganing awak kang paling cilik lan rinci.

2) Katrangan isine ayat:

Ing ayat iki Allah SWT mangsuli pangucape wong kafir kang maido bab dina kebangkitan. Wong mau rumangsa yen awake wis dadi balung-balung kang sumebar, mula ora mungkin bisa diuripake maneh. Allah banjur ngandika: "Balaa" — iya, mesthi bisa! Allah iku kuwasa ngumpulake maneh balung-balunge kang wis buyar, malah luwih saka iku, Allah uga kuwasa nyempurnakake maneh driji-drijine kaya sadurunge mati.

Drijine iku péranganing awak kang paling cilik lan paling rinci, nanging bisa digawe maneh kanthi sampurna. Yen Allah bisa nyempurnakake barang kang paling cilik lan rinci, mesthi luwih gampang maneh kanggo Allah nguripake manungsa sakabehe. Ana uga kang ngandharake yen tegese Allah kuwasa nggawe driji-drijine dadi rata lan nyawiji kaya sikile unta, supaya ora bisa nyekel apa-apa — iki nuduhake kekuwasaan Allah kang mutlak. Ana maneh panemu kang ngandharake yen saben wong duwe ciri khas ing pucuking drijine (sidik jari), lan Allah kuwasa njaga lan mbalekake ciri khas mau kanthi persis kaya asline.

Pokoke, ayat iki negesake yen ora ana barang kang angel tumrap Allah. Apa kang dianggep mokal dening manungsa, kabeh iku gampang tumrap Allah.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen urip ing akherat iku mesthi kelakon. Ora ana alesan kanggo maido kekuwasaan Allah.
• Kekuwasaan Allah iku tanpa wates. Apa kang dianggep mokal dening manungsa, kabeh iku mung sethithik tumrap Allah.
• Rinci banget anggone Allah nyiptakake manungsa, nganti pucuking driji wae beda-beda saben wong. Iki nuduhake kawicaksanan lan kasektene Allah kang kudu kita syukuri.
• Ayat iki ngajak kita supaya tansah eling marang dina kebangkitan lan nyiapake awake dhewe kanthi nindakake kabecikan.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi tambah yakin lan tresna marang Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an iku pangandikane Allah kang kebak hikmah lan tansah cocog karo kanyatan ilmu pengetahuan.
• Ayo padha tambah iman lan taqwa, amarga Gusti Allah kang nitahake kita sepisan mesthi kuwasa nitahake kita kaping pindho ing dina kebangkitan.