سورت انسان — آیت 20

د معاني کلمو:

• ثَمَّ: هلته، په هغه ځای کې (جنت کې).
• نَعِيمًا: هغه خوند او آرامتیا چې له حد نه زیاته وي.
• مُلْكًا كَبِيرًا: لوی او پراخه بادشاهي چې هیڅ حد او پای ته نه رسېږي.

تفسیر:

کله چې ته په جنت کې هر ځای ته وګورې، نو هلته به داسې نعمتونه او خوندونه وینې چې د بیان او توصیف له وس نه بهر دي؛ هغه نعمتونه چې نه سترګو لیدلي، نه غوږونو اوریدلي او نه د انسان په زړه کې تېر شوي دي. د دې تر څنګ به داسې لویه او پراخه بادشاهي وینې چې د دنیا له هر بادشاهي سره پرتله کېدلای نه شي؛ هغه بادشاهي چې هیڅ پای، حد او ختم نه لري، او د هغې ساحه دومره پراخه ده چې تصور یې هم نشي کېدای. دا ټول هغه انعامونه دي چې الله تعالی خپلو نیکو بندګانو ته د دوی د صبر او تقوا په بدل کې چمتو کړي دي.

ګټې او عبرتونه:

• دا آیت مومنانو ته د جنت هغه لوی نعمتونه او پراخه بادشاهي یادوي چې د دنیا له هر څه نه غوره او لوړ دي، نو په دې توګه دوی ته صبر او استقامت ورکوي چې د دنیا په لنډو خوندونو مه ځان پلوري.
• دا خبره د الله تعالی د کرم او فضل ښکارندویه ده چې خپلو بندګانو ته داسې انعامونه ورکوي چې د هغوی د اعمالو په بدل کې نه، بلکې د خپل فضل له مخې ورکوي.
• په دې آیت کې د جنت د نعمتونو د بیان له لارې د مسلمانانو زړونه د آخرت په لور راګرځوي او دوی هڅوي چې د دنیا په پرتله د آخرت لپاره ډېر عمل وکړي، ځکه چې د جنت بادشاهي د دنیا له ټولو بادشاهیو نه لویه او تلپاتې ده.