Surat Al-Insan — Ayat 27

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• الْعَاجِلَةَ (al-'ājilah): yaiku donya, urip ing donya sing cepet rampung.
• يَذَرُونَ (yadzarūna): ninggalake, nglirwakake, ora nggatekake.
• وَرَاءَهُمْ (warā'ahum): ing mburine, ing mburi awaké.
• يَوْمًا ثَقِيلًا (yauman tsaqīlan): dina sing abot banget, yaiku dina kiyamat.

1. Tafsir ayat:

Saktemene wong-wong kafir kuwi — yaiku wong-wong musyrik lan kafir Quraisy — padha tresna banget marang donya lan kabeh kesenengan sing ana ing donya iki. Atine padha keiket marang donya, mula padha sibuk ngupaya lan nggayuh kesenengan donya sing mung sedhela. Padha luwih milih donya tinimbang akhirat.

Dheweke padha nglirwakake lan ninggalake ing mburine dina kiyamat, yaiku dina sing abot banget lan kebak kasusahan, kacilakan, lan paukuman. Dheweke ora nyiapake awake dhewe kanggo ngadhepi dina kuwi, ora gelem mikir lan ora gelem ngupaya kanggo keslametan ing dina kuwi. Dina kiyamat kuwi abot banget amarga akehe kedadeyan sing nggegirisi lan akehe tanggung jawab sing kudu ditindakake saben wong.

1. Faedah-faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake marang kita supaya ora kebacut tresna marang donya nganti lali marang akhirat. Donya iki mung sedhela, nanging akhirat iku langgeng.
• Kita dijak supaya tansah nyiapake awake dhewe kanggo dina kiyamat kanthi nindakake amal saleh, taqwa marang Allah, lan ora nglirwakake kewajiban agama.
• Wong sing pinter yaiku wong sing bisa ngimbangi urip ing donya lan urip ing akhirat, ora mung ngupaya donya nanging uga ngupaya bekal kanggo akhirat.
• Ayat iki nuduhake yen Islam iku agama sing tansah ngelingake manungsa marang tujuan urip sing sejati, yaiku ngabdi marang Allah lan nyiapake dina akhirat.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih semangat kanggo nindakake kabecikan lan ngedohi tumindak sing bisa ngrusak awake dhewe ing akhirat mengko.