Suurah Al-Mursalaat — Aayad 26

Macnaha Erayada:

• Aḥyaa’an (أَحْيَاءً): kuwa nool ee dhulka korkiisa ku nool.
• Amwaatan (أَمْوَاتًا): kuwa dhintay ee dhulka guntiisa lagu aaso.

Tafsirka Aayadda:

Aayaddan waxay ku xusan tahay sii wadida nicmada Eebe ee uu ugu sharraxayo dadka, isagoo weydiinaya: Miyaynaan dhulka ka yeelin mid idin huraya oo idin dhawraya? Dhulku wuxuu ku huraa kuwa nool oo korkiisa ku socda, isagoo u ah guri ay ku nagaadaan oo ay ku wareegaan, wuxuuna ku huraa kuwa dhintay oo guntiisa lagu aaso, isagoo u ah xabaal ay ku xasilaan. Sidaa darteed, dhulku wuxuu u adeegaa labada nooc: kuwa nool iyo kuwa dhintay, taasoo muujinaysa qadaradda Eebe iyo naxariistiisa.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Waxay nagugu hanuuninaysaa inaan dhadhaminno nicmada Eebe ee dhulka, kaasoo noo ah guri nololeed iyo meel lagu aaso, taasoo ina baraysa inaan Eebe ku mahadnaqno oo aan cibaadadiisa ku taagno.
2. Waxay xusuusinaysaa in nolosha adduunku dhammaan doonto, qof kastana uu ku noqon doono dhulka guntiisa, taasoo dadka ku boorrinaysa inay u camal falaan aakhiro.
3. Waxay ku dhiirrigelinaysaa inaan daryeelno dhulka oo aan cagaarin, maxaa yeelay waa deegaankeenna iyo meeshaynu ku nool nahay, isla markaana waa amaanad Eebe oo nagu saaran.