سوره مرسلات — آیه 27

معانی کلمات:

• رَوَاسِیَ: کوه‌های استوار و ثابت‌شده بر زمین.
• شَامِخَاتٍ: کوه‌های بلند و سربرافراشته.
• فُرَاتًا: آبی بسیار گوارا، شیرین و خوش‌گوار که تشنگی را فرو می‌نشاند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به یکی از نعمت‌های بزرگ خود بر بندگان اشاره می‌کند و می‌فرماید: ما در زمین کوه‌هایی بلند و استوار قرار دادیم که آن را از اضطراب و لرزش بازمی‌دارند و باعث پایداری و آرامش زمین می‌شوند تا شما بتوانید بر روی آن زندگی کنید. سپس می‌فرماید: و ما به شما آبی شیرین و گوارا نوشاندیم که از آسمان نازل می‌کنیم و در زمین جاری می‌سازیم تا نیاز شما و موجودات زنده را برآورده سازد. این آب، زلال و پاکیزه است و هیچ تلخی و شوری در آن نیست و برای نوشیدن و کشاورزی و سایر نیازهای شما مناسب است. این نعمت‌های عظیم نشانه قدرت و رحمت خداوند است و یادآور می‌شود که خدایی که چنین زمینی را با کوه‌های استوار و آبی گوارا برای شما فراهم کرده، قطعاً بر زنده کردن مردگان و برپایی قیامت نیز تواناست و هیچ چیز برای او دشوار نیست.

فواید و پیام‌های آیه:

1. شناخت نعمت‌های الهی: این آیه ما را به تفکر در نعمت‌های بزرگ خداوند مانند کوه‌ها و آب شیرین دعوت می‌کند تا شکرگزار او باشیم و از یاد او غافل نشویم.
2. توحید و قدرت خداوند: نظم و استواری زمین و فراهم بودن آب گوارا، نشانه‌ای از علم و قدرت بی‌پایان خداست که هیچ شریکی ندارد و شایسته پرستش است.
3. ایمان به معاد: خدایی که زمین را با این عظمت آفریده و آب شیرین را برای بندگانش فراهم کرده، هرگز عاجز از زنده کردن مردگان نیست؛ بنابراین این آیه ایمان به روز رستاخیز را در دل انسان تقویت می‌کند.
4. محبت و رحمت الهی: این نعمت‌ها نشانه محبت خداوند به بندگانش است و ما را به عشق ورزیدن به او و اطاعت از فرمان‌هایش ترغیب می‌کند، چرا که او همواره خیر و مصلحت ما را می‌خواهد.