Surat Al-Mursalat — Ayat 46

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• كُلُوا : padha mangana
• وَتَمَتَّعُوا : lan padha ngrasakna kesenengan
• قَلِيلًا : sethithik / sedhela
• إِنَّكُم : satemene kowe kabeh
• مُّجْرِمُونَ : wong-wong kang dosa / wong-wong kang kafir

2) Tegese ayat:

Ing ayat iki, Allah paring pangandikan marang wong-wong kafir kang padha nglakoni dosa lan ora gelem percaya marang Allah lan para rasul-E. Panjenengane ngandika: "Padha mangana lan padha ngrasakna kesenengan urip ing donya iki, nanging mung sedhela wae." Tegese, kabeh kenikmatan donya iku mung sakedheping netra, ora langgeng. Sawise iku, wong-wong mau bakal ngadhepi piwales saka Allah amarga wis nglakoni dosa gedhe, yaiku kafir marang Allah lan ngapusi para rasul-E. Dheweke iku wong-wong kang kebak dosa lan pantes nampa siksa.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Urip ing donya iki mung sedhela, mula aja padha kesusu ngudi kesenengan kang ora halal lan nglalekake akhirat.
• Kabeh kenikmatan donya iku sifate sementara, dene akhirat iku langgeng. Mula, wong Islam kudu pinter milih lan ngutamakake akhirat.
• Ayat iki ngelingake yen kafir lan ngapusi rasul iku dosa gedhe, nanging isih ana wektu kanggo mratobat sadurunge pati teka.
• Islam iku agama kang kebak pitutur lan welas asih. Allah ora langsung nyiksa, nanging isih paring kesempatan kanggo manungsa supaya padha eling lan bali marang dalan kang bener.
• Ayo padha tresna marang Al-Qur'an lan ajaran Islam, amarga ing kono ana tuntunan urip kang bener lan bisa nggawa kita marang kabegjan donya lan akhirat.