Surat Al-Mursalat — Ayat 47

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• وَيْلٌ (Wail): Tembung iki ateges cilaka, rusak, lan siksa kang abot banget. Ing ayat iki dudu mung cilaka biasa, nanging cilaka kang kebak paukuman lan kapitunan.
• يَوْمَئِذٍ (Yauma'idhin): Tegese "ing dina iku", yaiku dina kiamat utawa dina pitungan lan piwales.
• لِّلْمُكَذِّبِينَ (Lil-mukadzdzibin): Yaiku wong-wong kang padha ngapusi utawa nglirwakake kabeneran, mligine wong kang maido anane dina pitungan lan piwales.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT ngandhakake ancaman kang gedhe banget marang wong-wong kang padha maido dina kiamat lan dina piwales. Wong-wong mau bakal nemoni cilaka, rusak, lan siksa kang abot banget ing dina iku. Dheweke ora mung kelangan kabegjan, nanging uga bakal nandhang kapitunan kang ora ana pungkasane. Iki jalaran dheweke wis nglirwakake lan maido marang dina pitungan lan piwales, lan mung milih ngrasakake kesenengan donya kang mung sedhela, tanpa nggatekake akibate ing akhirat. Mula, ing dina kiamat mengko, dheweke bakal nampa piwales kang setimpal karo tumindake, yaiku siksa lan kapitunan kang langgeng.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake kita supaya ora maido anane dina kiamat lan dina piwales, amarga iku dadi dhasar iman kang kudu diyakini.
• Kita diajak supaya ora mung mburu kesenengan donya kang sedhela, nanging luwih nggatekake persiapan kanggo akhirat kang langgeng.
• Ayat iki nuduhake yen Islam iku agama kang kebak kabecikan lan keadilan, amarga saben tumindak mesthi ana piwalese. Mula, kita kudu tansah ngupaya tumindak becik lan ngedohi tumindak ala.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih semangat lan tresna marang Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an tansah nuntun kita marang dalan kang bener lan menehi peringatan supaya ora kesasar.