سوره مرسلات — آیه 46

معانی کلمات:

• کُلُوا: بخورید
• تَمَتَّعُوا: بهرهمند شوید، لذت ببرید
• قَلِیلًا: اندکی، زمانی کوتاه
• مُجرِمُونَ: گناهکاران، مجرمان (کسانی که با شرک و تکذیب، مرتکب جرم شدهاند)

تفسیر آیه:

در این آیه، خداوند متعال خطاب به کافران و تکذیبکنندگان روز جزا، با لحنی تهدیدآمیز و توبیخکننده میفرماید: «بخورید و بهرهمند شوید، اما اندکی!» یعنی ای کافران! در این دنیای فانی، از لذائذ و خوشیهای زودگذر آنچه میتوانید بخورید و بهرهمند شوید، اما بدانید این فرصت بسیار کوتاه و محدود است و بهزودی پایان میپذیرد. این سخن نه دعوت به خوشگذرانی است، بلکه تهدیدی است از سرِ خواری و سرزنش؛ گویی به آنان گفته میشود: «حالا که راه کفر و گناه را برگزیدهاید، در همین دنیای اندک، هر قدر میتوانید از لذتها بهره بگیرید، اما بدانید عاقبت شما عذابی دردناک و جاودان است.»

در ادامه میفرماید: «إِنَّکُم مُجرِمُونَ» یعنی این بهرهمندی کوتاه و ناچیز، پاداش شما نیست؛ بلکه شما مجرمانید و بهخاطر جرم خود — یعنی شرک به خدا و تکذیب پیامبران و آیات او — مستحق عذاب و کیفرید. این جمله، علت این تهدید را بیان میکند و روشن میسازد که این فرصت کوتاه، نه از روی کرم و محبت، بلکه از روی مهلت دادن و استدراج است تا حجت بر آنان تمام شود و سپس گرفتار عذاب شوند.

فواید و پیامهای آیه:

1. دنیا محل گذر است، نه اقامت: این آیه به ما میآموزد که لذتهای دنیوی هرچند زیاد باشند، در برابر آخرت «قلیل» و ناچیزند و نباید فریب این لذتهای زودگذر را خورد و آخرت جاودان را فراموش کرد.
2. هشدار به مغروران: کسانی که در گناه و نافرمانی غرقاند و به مهلت خدا مغرور شدهاند، باید بدانند که این مهلت، فرصتی برای توبه است، نه نشانه رضایت خدا. اگر از آن استفاده نکنند، عاقبتی جز عذاب ندارند.
3. عدالت خداوند: خداوند با اینکه به کافران مهلت میدهد، اما هرگز ستم نمیکند؛ بلکه با این هشدارها، راه را برای بازگشت آنان باز میگذارد و پس از اتمام حجت، عادلانه آنان را مجازات میکند.
4. اهمیت ایمان و عمل صالح: این آیه در مقابل لذت کوتاه مجرمان، لذت جاودان مؤمنان را یادآور میشود و ما را ترغیب میکند که بهجای غرق شدن در لذتهای زودگذر، به دنبال سعادت ابدی باشیم که با ایمان و عمل صالح به دست میآید.