Сураи Ан-Наба — Оят 33

1. Маънои калимаҳо:

• Кавāъиб: ҷамъи "кāъиб", ки ба занони ҷавон ва навбаромаде гуфта мешавад, ки синаҳояшон барҷаста ва мустаҳкам шудааст.
• Атрāбан: ҷамъи "тирб", ки маънои ҳамсол ва дар як синну сол буданро дорад.

1. Тафсири оят:

Дар ин оят Худованди мутаъол баён мекунад, ки барои бандагони парҳезгор ва некӯкор дар биҳишт ҳамсароне ҳастанд, ки ҷавон ва навбаромаданд, синаҳояшон барҷаста ва зебост, ва ҳамаашон дар як синну сол қарор доранд. Ин тавсиф барои он аст, ки неъматҳои биҳиштро ба бандагон бифаҳмонад ва онҳоро ба сӯи некӯкорӣ ва парҳезгорӣ тарғиб кунад. Ҳамсарони биҳиштӣ ҳамеша ҷавон мемонанд ва аз ҳар гуна камбудиву норасоӣ дур ҳастанд, ки ин барои сокинони биҳишт хушнудӣ ва оромии комил меорад.

1. Фоидаҳои оят:

• Ин оят нишон медиҳад, ки биҳишт ҷои неъматҳои комил ва бепоён аст, ки Худованд барои бандагони солеҳ омода кардааст.
• Ҳамсарони биҳиштӣ ҳамеша ҷавон ва зебо мемонанд, ки ин барои инсон хушнудӣ ва оромии рӯҳӣ меорад.
• Ин тавсифҳо моро ба сӯи амалҳои нек ва парҳезгорӣ тарғиб мекунанд, то ки мо низ ба ин неъматҳои бузург ноил гардем.
• Оят нишон медиҳад, ки Худованд ба бандагони некӯкор ғамхор аст ва барои онҳо подоши беҳтарин омода кардааст.
• Ин неъматҳо моро водор мекунанд, ки ба Қуръон ва ваъдаҳои Худованд боварӣ дошта бошем ва ба сӯи Ислом бештар майл кунем.