سورت نازعات — آیت 16

د کلمو معناګانې:

• الْوَادِ الْمُقَدَّسِ: هغه پاکه او برکتي ځمکه چې له هر ډول ناپاکۍ څخه پاکه وي.
• طُوًى: د سینا په غره کې یو ځانګړی وادي (دره) ده، چې الله تعالی ورته دا نوم ورکړی دی.

د آیت تفسیر:

دا آیت د حضرت موسیٰ علیه السلام د پیغمبرۍ د پیل کیسه بیانوي. کله چې الله تعالی خپل پیغمبر موسیٰ علیه السلام ته د "طوی" په مقدس وادي کې پیغام ورکړ. دا هغه وخت و چې موسیٰ علیه السلام د شپې په تیارې کې له خپلې کورنۍ سره د سفر پر مهال له لرې څخه اور ولید، او هلته یې د الله تعالی له لوري دا غږ واورېد. الله تعالی په دې مقدس ځای کې له خپل بنده سره خبرې وکړې او هغه یې د فرعون د تبلیغ لپاره چمتو کړ. دا وادي د سینا په غره کې موقعیت لري او الله تعالی دا ځای د نورو ځایونو په پرتله ځانګړی او برکتي کړی و. دا پیغام د موسیٰ علیه السلام د رسالت د پیل نقطه وه، چې له هغې وروسته یې د فرعون په وړاندې د حق د بیان ماموریت پیل کړ.

فايدې (ګټې):

1. الله تعالی له خپلو پیغمبرانو سره په داسې ځایونو کې خبرې کوي چې هغه یې پاک او برکتي ګرځوي، دا د ځایونو د تقدس او برکت ښودنه ده.
2. دا آیت موږ ته د حضرت موسیٰ علیه السلام د عظمت او د الله تعالی له هغه سره د نږدې اړیکې خبر راکوي، چې دا زموږ لپاره د ایمان د پیاوړتیا سبب کیږي.
3. الله تعالی خپل پیغمبر ته د دندې د ورکولو پر مهال هغه ته د ځای د پاکوالي له لارې د دندې د اهمیت احساس ورکوي، دا موږ ته ښیي چې د الله تعالی دنده ډېره ستره او مقدسه ده.
4. دا آیت موږ ته دا هم ښیي چې الله تعالی له خپلو بندګانو سره د خبرو کولو لپاره هر وخت او هر ځای ته توان لري، او هغه خپلو پیغمبرانو ته د هرې لارې له لارې لارښوونه کوي.