Sura An-Nazi'at — Werset 16

Znaczenie słów:

• الْوَادِ الْمُقَدَّسِ – dolina oczyszczona i błogosławiona, święta.
• طُوًى – nazwa doliny u podnóża góry Synaj (Sinai), w której Bóg przemówił do Mojżesza (Musy, pokój z nim).

Tafsir (interpretacja):

Ten werset odnosi się do momentu, w którym Bóg Wszechmogący wezwał Mojżesza (Musę, pokój z nim) w świętej, oczyszczonej i błogosławionej dolinie o nazwie Tuwa, położonej na górze Synaj. Było to wyróżnienie i zaszczyt dla Mojżesza, gdyż Bóg wybrał go do wielkiej misji – przekazania przesłania faraonowi, który przekroczył wszelkie granice w swojej tyranii i buncie. Bóg nakazał mu udać się do faraona i wezwać go do oczyszczenia się z grzechów, do wiary i posłuszeństwa Bogu, oraz do bojaźni przed Nim. To wydarzenie pokazuje, jak Bóg obdarza swoim miłosierdziem i prowadzeniem tych, których wybiera, oraz jak przygotowuje swoich posłańców do wypełnienia Jego woli.

Korzyści i wnioski płynące z wersetu:

• Bóg wybiera swoich sług do wielkich zadań i obdarza ich szczególnym wsparciem oraz błogosławieństwem, tak jak uczynił to z Mojżeszem.
• Święte miejsca i chwile mają ogromne znaczenie w życiu człowieka – przypominają nam o bliskości Boga i o tym, że On zawsze słyszy nasze modlitwy.
• Misja proroków i posłańców opiera się na miłosierdziu i prowadzeniu ludzi ku dobru – nawet wobec tych, którzy są zatwardziali w grzechu, jak faraon.
• Ten werset uczy nas pokory i gotowości do odpowiedzi na wezwanie Boga, gdyż On nigdy nie pozostawia swoich sług bez pomocy i światła.