سورت نازعات — آیت 31

د کلمو معناګانې:

• ماءها: د ځمکې اوبه، لکه چینې او سيندونه.
• مرعاها: د څارویو د څرولو ځای، یعنې واښه او نباتات چې څاروي ترې ګټه اخلي.

تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې د ځمکې د پراختیا او سمون یادونه کوي، چې وروسته له هغه چې یې اسمانونه پیدا کړل، ځمکه یې د اوسېدو وړ وګرځوله. له ځمکې یې اوبه راوایستلې، لکه چینې چې راوځي او سيندونه چې بهیږي، او په هغې کې یې واښه او نباتات زر کړل چې څاروي ترې خوراک کوي. دا د الله تعالی د قدرت نښه ده چې له یوې مړې ځمکې یې ژوندي اوبه او شنه بوټي راوړل، چې د انسانانو او حيواناتو د ګټې لپاره یې برابر کړل. دا هغه مهال و چې ځمکه یې د اوسېدو لپاره غوړوله او پراخه کړه، او د هغې د بېلابېلو ګټو څخه یې انسانان او نور مخلوقات برخمن کړل.

فايدې:

• دا آیت موږ ته د الله تعالی د لامحدود قدرت یادونه کوي، چې له یوې وچې او مړې ځمکې یې اوبه او شنه نباتات راوړل، نو که هغه وغواړي، مړي به ژوندي کړي او قیامت به رامنځته کړي.
• په دې کې د الله تعالی د نعمتونو شکر ادا کول زده کوو، ځکه چې اوبه او واښه د ژوند بنسټیز اړتیاوې دي چې الله تعالی یې په وړیا توګه راکړي دي.
• دا آیت د طبیعت د ساتنې او د ځمکې د سرچینو د سم استفادې لپاره هڅونه کوي، ځکه چې دا د الله تعالی له نعمتونو څخه دي.
• په دې کې د قیامت د ورځې د بیا ژوندي کېدو ثبوت دی، ځکه چې هغه څوک چې دې لویو کارونو توان لري، د مړیو بیا ژوندي کول یې ډېر اسان دي.