Surat Al-Anfal — Ayat 55

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• الدَّوَابِّ (ad-dawābb): sakabehing barang kang obah utawa lumaku ing bumi, kalebu manungsa lan kewan.
• شَرَّ (syarra): sing paling ala, sing paling elek.
• كَفَرُوا (kafarū): padha kafir, ora gelem percaya marang Allah lan rasul-rasule.
• لَا يُؤْمِنُونَ (lā yu'minūn): padha ora iman, ora bakal percaya.

1. Tafsir ayat:

Allah SWT ngandhani menawa makhluk kang paling ala lan paling elek ing ngarsane Allah iku wong-wong kang kafir, yaiku wong-wong kang wis mantep lan ngeyel ing kekafirane. Dheweke ora gelem percaya marang rasul-rasul Allah, ora ngakoni keesaan Allah, lan ora gelem nuruti syari'ate Allah. Sanajan wis teka tandha-tandha lan bukti kang cetha, dheweke tetep ora iman. Iki amarga atine wis kebak dening kekafiran, mula akal, pangrungu, lan pandelenge wis ora bisa nampa pituduh. Dadi, ora ana pangarep-arep yen dheweke bakal iman, amarga kabeh dalan pituduh wis ketutup dening kekafirane dhewe.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen kafir iku penyakit ati kang mbebayani banget, nganti bisa nggawe manungsa dadi makhluk paling ala ing ngarsane Allah.
• Kita kudu tansah njaga iman lan syukur marang Allah, amarga iman iku nikmat paling gedhe kang kudu dijaga.
• Ayat iki ngelingake supaya ora ngeyel marang kebatilan, lan gelem mbukak ati kanggo nampa kebenaran.
• Islam mulangake yen saben wong isih duwe kesempatan kanggo bali marang Allah, mula aja nganti kita nglalekake pituduh lan tansah ndonga supaya ati kita tetep iman.
• Kanthi ngerti ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an iku pituduh kang paling cetha kanggo manungsa supaya ora kesasar.