ซูเราะฮฺ อัล-อันฟาล — อายะฮฺ 55

ความหมายของคำที่ควรอธิบาย:

• الدَّوَابّ (อัด-ดาวาบบ์) หมายถึง สัตว์ที่เคลื่อนไหวบนแผ่นดิน โดยรวมถึงมนุษย์ด้วย เนื่องจากมนุษย์ก็เป็นสัตว์ชนิดหนึ่งที่เดินบนแผ่นดิน
• شَرّ (ชัรร์) หมายถึง ความเลวร้ายที่สุด หรือสิ่งที่ชั่วช้าที่สุด

การตีความหมายของอายะฮ์:

แท้จริง สิ่งมีชีวิตที่เลวร้ายที่สุด ณ ที่อัลลอฮ์ คือบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา (กุฟฟาร) ที่ยืนหยัดอยู่บนการปฏิเสธอย่างดื้อรั้น พวกเขาไม่ยอมศรัทธาต่ออัลลอฮ์ ไม่ยอมเชื่อในบรรดาร่อซูลของพระองค์ และไม่ปฏิบัติตามบทบัญญัติของพระองค์ แม้จะมีหลักฐานและสัญญาณต่างๆ มายืนยันถึงความจริง พวกเขาก็ยังคงเมินเฉยและไม่ยอมรับ เพราะหัวใจของพวกเขาถูกผนึกไว้ด้วยความดื้อรั้นและการปฏิเสธ การได้ยินและการมองเห็นของพวกเขาจึงไร้ประโยชน์ต่อการชี้นำ เพราะพวกเขาไม่ใช้สติปัญญาไตร่ตรองถึงสัญญาณต่างๆ ของอัลลอฮ์ จึงไม่มีทางที่พวกเขาจะศรัทธาได้

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. การศรัทธาเป็นสิ่งที่ยกย่องสถานะของมนุษย์เหนือสิ่งสร้างอื่นๆ ส่วนการปฏิเสธศรัทธาทำให้มนุษย์ตกต่ำยิ่งกว่าสัตว์เดรัจฉาน เพราะสัตว์ทั้งหลายดำเนินไปตามธรรมชาติที่อัลลอฮ์ทรงกำหนด แต่ผู้ปฏิเสธศรัทธากลับฝ่าฝืนคำสั่งของพระผู้เป็นเจ้าทั้งที่รู้และเข้าใจ
2. อัลลอฮ์ทรงให้ความสำคัญกับสภาพจิตใจและความเชื่อของมนุษย์เป็นหลัก มิใช่เพียงรูปลักษณ์ภายนอก ดังนั้น ผู้ที่มีศรัทธาจึงเป็นที่รักของพระองค์ แม้จะมีฐานะยากจนก็ตาม
3. การดื้อรั้นปฏิเสธความจริงหลังจากที่ได้รู้แล้ว เป็นสาเหตุที่ทำให้หัวใจแข็งกระด้างและปิดกั้นหนทางแห่งการชี้นำ ดังนั้น เราควรเปิดใจรับความจริงและไม่ยึดติดกับความเชื่อเดิมๆ ที่ผิดพลาด
4. อายะฮ์นี้สอนให้เรารู้สึกขอบคุณอัลลอฮ์ที่ทรงชี้นำเราไปสู่หนทางแห่งศรัทธา และควรหมั่นวิงวอนขอให้พระองค์ทรงทำให้หัวใจของเรามั่นคงอยู่บนศาสนาที่ถูกต้องจนกว่าจะพบพระองค์