Аль-Анфаль сүрәсе — Аять 55

Сүзләрнең мәгънәләре:

• шарра — иң яман, иң начар
• ад-дәвабб — җир өстендә йөрүче хайваннар, тереклек ияләре
• әл-ләзинә кәфәру — көферлек кылганнар, Аллаһка иман итмәүчеләр
• фәһүм лә йәъминун — алар иманга килмиләр, ышанмыйлар

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә бу аятьтә кешелек дөньясындагы иң начар затларны ачыклый. Җир йөзендә йөрүче барлык тереклек ияләре арасында Аллаһ каршында иң яманнары — көферлек кылганнардыр. Алар Аллаһның берлеген инкяр итәләр, Аның рәсүлләренә ышанмыйлар, Аның хөкемнәренә буйсынмыйлар. Аларның күңелләре көферлектә ныгып каткан, иманга килү өмете юкка чыккан. Аларга гакыл, ишетү, күрү кебек һидаять чаралары бирелгән булса да, бу сәләтләр аларда эшләми, чөнки алар үзләре хакыйкатьне күрмәскә, ишетмәскә телиләр. Аларга гакыллары белән уйлап карарга, күңелләрен ачарга мөмкинлек бирелсә дә, алар үҗәтлек белән көферлектә калалар. Аларның йөрәкләре мөһерләнгән, шуңа күрә алардан иман көтелми. Алар Аллаһның аятьләрен, могҗизаларын күрсәләр дә, иман итмиләр, чөнки аларның ниятләре бозылган, күңелләре каралган.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Иман — инсанның иң зур дәрәҗәсе, ә көферлек — иң зур түбәнлек. Кеше иманы белән Аллаһ каршында югары дәрәҗәгә ирешә, ә көферлек аны хайваннардан да түбәнрәк хәлгә төшерә.
2. Аллаһның рәсүлләренә ышану һәм аларга иярү — һәр мөселманның бурычы. Рәсүлләрне инкяр итү — кешенең һәлакәтенә сәбәпче.
3. Кешегә бирелгән гакыл, ишетү, күрү кебек сәләтләр — зур нигъмәт. Бу нигъмәтләрне хакыйкатьне табу өчен кулланырга кирәк, ә көферлектә куллану — аларны юкка чыгару.
4. Мөэмин кеше һәрвакыт Аллаһка шөкер итәргә, иманын ныгытырга, гамәлләрен төзәтергә тиеш. Көферлектән сакланырга, Аллаһның рәхмәтенә ирешергә омтылырга кирәк.
5. Бу аять мөселманнарга үз диннәрендә нык булырга, көферләрнең юлыннан бармаска өнди. Аллаһның хөкемнәренә буйсыну — бәхетлелекнең ачкычы.