Surah Al-Anfal — Talata 55

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Ad-Dawabb (الدَّوَابِّ): Lahat ng mga nilalang na gumagalaw sa ibabaw ng lupa, kabilang ang mga tao, hayop, at iba pa.
• Sharr (شَرَّ): Pinakamasama o pinakamapanganib.
• Kafarū (كَفَرُوا): Yaong mga tumangging maniwala kay Allah at sa Kanyang mga sugo, at nagpatuloy sa kawalang-pananampalataya.
• Lā Yu'minūn (لَا يُؤْمِنُونَ): Hindi sila naniniwala at hindi tumatanggap ng katotohanan, kahit na ano pang ebidensya ang ipakita sa kanila.

Tafsir (Paliwanag):

Sa Banal na Qur'an, ipinapahayag ni Allah na ang pinakamasama sa lahat ng mga nilalang na gumagalaw sa lupa, sa Kanyang paningin, ay ang mga taong nagpatuloy sa kawalang-pananampalataya (kufr) at matigas ang ulo sa pagtanggi sa Kanyang mga utos. Sila ay hindi naniniwala kay Allah, hindi tumatanggap sa Kanyang mga sugo, at hindi sumusunod sa Kanyang mga batas. Ang kanilang mga puso, tainga, at mga mata ay tila nawalan ng gamit sa pagtanggap ng patnubay—hindi sila nakikinig sa katotohanan, hindi nakakakita ng mga tanda, at hindi nakauunawa sa mga aral. Kahit na dumating sa kanila ang lahat ng mga himala at ebidensya, hindi pa rin sila maniniwala dahil sa kanilang matinding pagmamatigas at pagsasara ng kanilang mga sarili sa liwanag ng Islam. Sila ay higit na masahol pa sa mga hayop, sapagkat ang mga hayop ay sumusunod sa kanilang likas na pagkatao, samantalang ang mga taong ito ay biniyayaan ng isip ngunit hindi ito ginagamit upang makilala ang kanilang Panginoon.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang tunay na halaga ng isang tao sa paningin ni Allah ay nakasalalay sa kanyang pananampalataya at pagsunod sa Kanya, hindi sa kanyang kayamanan, lahi, o posisyon sa mundo. Ang mga tumatanggi sa katotohanan ay ibinababa sa antas na mas mababa pa sa mga hayop.
2. Ang pagmamadali sa paghingi ng tawad at pagbabalik sa tamang landas ay napakahalaga. Ang sinumang nagpatuloy sa kawalang-pananampalataya ay nasa malaking panganib, ngunit ang pintuan ng pagtanggap ng pagsisisi ay bukas pa rin para sa sinumang nagnanais na magbago.
3. Ang Islam ay nagtuturo sa atin na pahalagahan ang biyaya ng isip at pandama—ang mga ito ay dapat gamitin sa pagninilay-nilay sa mga tanda ni Allah sa kalawakan at sa Kanyang mga nilikha, upang lumago ang ating pananampalataya at mapalapit tayo sa Kanya.
4. Ang pagkakawanggawa at kabutihan sa kapwa ay mga katangiang minamahal ni Allah, samantalang ang kawalang-pananampalataya at pagmamatigas ay nagdadala ng kapahamakan hindi lamang sa indibidwal kundi sa buong lipunan. Kaya't tayo ay dapat magsikap na maging mabuting halimbawa sa pamamagitan ng ating pananampalataya at mabubuting gawa.