Surat 'Abasa — Ayat 11

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• كَلَّا (Kallā): Tembung iki minangka panyegah utawa larangan, tegesé "ora kaya ngono" utawa "aja nganti kaya ngono".
• إِنَّهَا (Innahā): Tegesé "satemene iku" utawa "saktemene dheweke (yaiku ayat-ayat Al-Qur'an)".
• تَذْكِرَةٌ (Tadzkirah): Tegesé "pepeling", "piwulang", utawa "pangenget-enget" kang bisa ngélingaké manungsa marang kabecikan.

2) Katrangané ayat:

Ing ayat iki, Allah paring panyegah marang Rasulullah SAW supaya ora mbaleni tumindak kang wis kelakon, yaiku nalika Panjenengané luwih nggatekake para panggedhe Quraisy lan nglirwakake wong wuta kang teka arep sinau agama. Allah banjur ngandhakake menawa ayat-ayat Al-Qur'an iku sejatine minangka pepeling lan piwulang kanggo sapa waé kang gelem nampa lan nggatekake. Al-Qur'an dadi pangenget-enget kang bisa nuntun manungsa marang dalan kang bener, ora mung kanggo Rasulullah SAW, nanging uga kanggo sakabèhing umat manungsa. Sapa waé kang kepéngin éntuk pituduh, mesthi bakal nemu piwulang lan pepeling ing njeroné.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Al-Qur'an iku pepeling saka Allah kang kudu kita gatekake kanthi tenanan, ora mung diwaca nanging uga ditindakake isiné.
• Saben wong duwé kesempatan padha kanggo éntuk pituduh saka Al-Qur'an, ora pilih kasih marang pangkat, pangkat, utawa kedudukan.
• Kita kudu ngutamakake wong kang kepéngin sinau agama kanthi tenanan, sanajan wong iku prasaja utawa ora kagolong wong gedhe.
• Al-Qur'an iku sumber piwulang kang bisa ngélingaké kita saben wektu, mula ayo padha saya cedhak lan saya tresna marang Al-Qur'an.
• Pepeling iki minangka wujud katresnan Allah marang manungsa, supaya kita ora kesasar ing dalan kang luput lan tansah bali marang dalan kang bener.