Sure Abese — Ayet 11

Kelime Anlamları:

• Kellâ (كَلَّا): Asla, hayır! Bir uyarı ve sakındırma ifadesidir. Önceki davranışı reddetme ve ondan vazgeçirmek için kullanılır.
• İnnehâ (إِنَّهَا): Şüphesiz o (bu âyetler, bu sûre, bu Kur’ân).
• Tezkireh (تَذْكِرَةٌ): Öğüt, hatırlatma, ibret ve uyarı vesilesi.

Tefsir:

Allah Teâlâ bu âyet-i kerîmede Peygamber Efendimiz’e (sallallahu aleyhi ve sellem) hitap ederek önceki âyetlerde geçen bir durumu düzeltmekte ve şöyle buyurmaktadır: “Hayır, asla! İş böyle değildir.” Yani ey Resûlüm! Senin, kendisine Allah’ı unutturmak istediğin o zengin ve nüfuzlu kimseyle ilgilenip, sana koşarak gelen ve Allah korkusuyla sana yönelen mümin kardeşinden yüz çevirmen doğru değildir. Bu davranış, sana yakışmayan bir harekettir; bir daha böyle yapma!

Ardından Allah Teâlâ, bu sûrenin ve genel olarak Kur’ân âyetlerinin gerçek mahiyetini beyan etmektedir: “Şüphesiz bu Kur’ân âyetleri, insanlar için bir öğüt ve hatırlatmadır.” Bu kitap, insanları cehalet karanlıklarından iman nuruna çıkaran, onlara dünya ve ahiret saadetinin yollarını gösteren ilâhî bir rehberdir. O, sadece belirli bir zümreye değil, dileyen herkese açık bir öğüt kaynağıdır. Kim ondan öğüt almak isterse, kalbini ona açar, onu okur, anlar ve hayatına tatbik ederse kurtuluşa erer.

Bu âyet, bizlere şu müjdeyi vermektedir: Kur’ân, her dönemde ve her coğrafyada yaşayan insanlar için bir hidayet rehberidir. Onun kapısı herkese açıktır; kim samimiyetle ona yönelirse, Allah onun kalbini aydınlatır. Ey kardeşim! Bu büyük nimetin kıymetini bil; Kur’ân’ı okumayı, anlamayı ve yaşamayı hayatının merkezine al. Çünkü o, senin dünyada yolunu aydınlatan, ahirette ise sana şefaatçi olacak olan en değerli dostundur. Ona sarılan asla pişman olmaz, ondan yüz çeviren ise hüsrana uğrar. Allah’ın kelâmı, kalplere şifa, gönüllere rahmettir. Ne mutlu onu okuyup da öğüt alanlara!