Sura Abasa — Werset 12

Znaczenie słów:

• fa man shā'a – „kto chce”, „kto pragnie”
• dhakarahu – „niech go sobie przypomina”, „niech o nim pamięta” (tj. o napomnieniu, o Koranie, o Bogu)

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Ten werset jest zachętą i otwarciem drzwi dla każdego człowieka, który pragnie skorzystać z napomnienia zawartego w Koranie. Bóg – Wszechmogący i Najwyższy – mówi, że kto ma wolę i szczere pragnienie, niech przypomina sobie o tym napomnieniu i niech się nim kieruje. Oznacza to, że Koran jest dostępny dla wszystkich, ale skorzystać z niego mogą tylko ci, którzy otworzą swoje serca i umysły na jego nauki. Nie jest to przymus – człowiek ma wolną wolę i sam decyduje, czy chce iść drogą prostą, czy też odwrócić się od prawdy. Ten werset podkreśla również, że samo słuchanie lub czytanie Koranu nie wystarczy – trzeba go świadomie przyjąć, przemyśleć i zastosować w życiu. Jest to wezwanie do refleksji i osobistego zaangażowania w poszukiwaniu prawdy.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Wolna wola człowieka – Bóg nie zmusza nikogo do wiary; każdy ma wybór i ponosi odpowiedzialność za swoje decyzje. To uczy nas, że wiara jest świadomym aktem serca i rozumu.
2. Koran jest dostępny dla każdego – nikt nie jest wykluczony z możliwości skorzystania z Bożego napomnienia. Wystarczy szczera chęć i otwartość na prawdę.
3. Zachęta do działania – werset mobilizuje nas, abyśmy nie byli bierni, ale aktywnie poszukiwali wiedzy, refleksji i duchowego rozwoju. Islam nie jest religią biernego wyczekiwania, lecz ciągłego doskonalenia się.
4. Łaskawość Boga – Bóg nie zostawia człowieka bez wskazówki; daje mu Koran jako światło i przewodnik. To dowód Jego miłosierdzia i troski o nasze dobro na tym świecie i w życiu ostatecznym.
5. Osobista odpowiedzialność – każdy z nas sam odpowiada za to, czy korzysta z Bożego przewodnictwa. To uczy nas samodyscypliny i powagi w podejściu do życia i wiary.