ซูเราะฮฺ อะบะซะ — อายะฮฺ 12

คำสำคัญ:

• شَاءَ = ประสงค์, ต้องการ
• ذَكَرَهُ = รำลึกถึงมัน (คือรำลึกถึงอัลกุรอานและข้อตักเตือน)

การตีความ:

เมื่ออัลลอฮ์ทรงตำหนิท่านนบี ﷺ เกี่ยวกับการที่ท่านมุ่งให้ความสำคัญกับผู้ที่มาเพื่อขอคำแนะนำและแสวงหาความจริง กลับละเลยต่อผู้ที่หยิ่งผยองซึ่งไม่สนใจต่อการชี้นำ พระองค์ทรงย้ำเตือนว่า หน้าที่ของท่านนบีนั้นเป็นเพียงการเตือนสติเท่านั้น ไม่ใช่การบังคับให้ผู้คนศรัทธา ดังนั้น ผู้ใดที่มีความประสงค์จะรำลึกถึงอัลลอฮ์และรับฟังข้อตักเตือนจากอัลกุรอาน เขาก็จะได้รับประโยชน์จากมัน และผู้ใดที่ปิดกั้นตนเองก็จะไม่ได้รับสิ่งใดเลย อัลกุรอานนี้คือบทเรียนและข้อตักเตือนที่เพียงพอสำหรับผู้ที่ต้องการจะใคร่ครวญและปฏิบัติตาม

บทเรียนที่ได้รับ:

1. อัลกุรอานคือแหล่งแห่งการเตือนสติที่สมบูรณ์แบบ ผู้ใดที่เปิดใจรับมัน ย่อมได้รับแสงสว่างแห่งการชี้นำ
2. การชี้นำนั้นขึ้นอยู่กับความประสงค์ของแต่ละบุคคล อัลลอฮ์ทรงให้อิสระแก่มนุษย์ในการเลือกหนทางของตน
3. หน้าที่ของผู้ศรัทธาคือการเผยแพร่และเตือนสติด้วยวิธีที่ดีที่สุด ส่วนผลลัพธ์นั้นเป็นสิทธิของอัลลอฮ์แต่เพียงผู้เดียว
4. การรำลึกถึงอัลลอฮ์และข้อตักเตือนของพระองค์เป็นหนทางสู่ความสำเร็จทั้งในโลกนี้และโลกหน้า และเป็นเหตุให้หัวใจสงบและบริสุทธิ์
5. บทเรียนนี้สอนให้เราให้ความสำคัญกับผู้ที่แสวงหาความจริงอย่างจริงใจ แม้เขาจะเป็นเพียงคนธรรมดา ก็ควรได้รับการต้อนรับและการเอาใจใส่มากกว่าผู้ที่หยิ่งผยองต่อความจริง