Suurah Abasa — Aayad 12

Macnada Erayada:

• فَمَن شَاءَ: Ruuxii doona.
• ذَكَرَهُ: Waa inuu xusuusto oo uu waano qaato Quraanka.

Tafsiirka:

Kani waa hadal ku saabsan Quraanka iyo waano-qaatashadiisa. Macnaha ayay tahay: Ruuxii doona inuu xusuusto Eebe oo uu waano ka qaato Quraanka, ha xusuusto oo ha waano qaato. Tani waa casaan iyo martiqaad ballaaran oo dadka loo fidiyay, iyadoo la caddaynayo in Quraanku uu yahay il waano oo u furan qof kasta oo doona inuu ka faa'iidaysto, laakiin tani waxay u baahan tahay rabitaan iyo niyad suuban oo xagga qofka ka timid. Quraanku waa buug sharaf leh, oo kor loo qaaday, oo lagu xafiday Looxul-Maxfuudka, waxaana soo gaarsiiya malaa'ig sharaf leh oo daahir ah, sidaas darteed waa in la siiyo qiime iyo tixgalin, isla markaana la waano qaato.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayaddan:

1. Quraanku waa il waano oo furan dadka oo dhan, qof kasta oo doona wuu ka faa'iidaysan karaa, ma aha mid loo xannibay koox ama qowmiyad gaar ah.
2. Waano-qaatashadu waxay ku xiran tahay rabitaanka qofka iyo niyadiisa; hadduu doono, Eebe wuxuu u fududeeyaa jidka hanuunka.
3. Quraanku wuxuu leeyahay sharaf iyo darajo sare, waa in loo xurmeeyaa oo si fiican loo akhriyaa, isla markaana lagu camal falaa.
4. Diinta Islaamku waa diin fudud oo dadka u furan, waxayna kuugu baaqaysaa inaad xusuusato Eebe oo aad waano qaadatid wakhti kasta, ma aha mid ku qasabaysa qof wax aan doonin.