Surja Abese — Ajet 12

Kuptimi i fjalëve:

• فَمَن شَاءَ: Kushdo që dëshiron.
• ذَكَرَهُ: Le ta përmendë Allahun dhe të marrë këshillë prej Kuranit.

Tefsiri i Ajetit:

Ajeti i 12-të i sures Abese vjen si vazhdim i ajetit të mëparshëm, ku Allahu i Lartësuar thotë se kjo sure është një kujtesë dhe këshillë për këdo që dëshiron të përfitojë prej saj. Pra, kuptimi është: Kushdo që dëshiron të përmendë Allahun, të marrë mësim dhe të udhëzohet nga Kuranit, le ta bëjë këtë, sepse dera e udhëzimit është e hapur për të gjithë. Ky ajet tregon se Kuranit është një burim i pashtershëm i mirësisë dhe udhëzimit, por përfitimi prej tij varet nga vullneti dhe dëshira e vetë njeriut. Allahu nuk e detyron askënd, por ia lë atij zgjedhjen: kushdo që dëshiron të përmendë Allahun dhe të këshillohet me Kuranin, le ta bëjë, dhe kushdo që nuk dëshiron, ai vetë do të humbasë.

Ky ajet gjithashtu nënkupton se Kuranit është një dhuratë e madhe nga Allahu për njerëzimin, dhe çdo njeri që sinqerisht kërkon udhëzim do ta gjejë atë në të. Përmendja e Allahut dhe këshillimi me Kuranin janë çelësat e suksesit në këtë botë dhe në botën tjetër.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Liria e zgjedhjes: Ajeti tregon se njeriu ka vullnet të lirë për të zgjedhur rrugën e udhëzimit ose të humbjes, dhe Allahu nuk e detyron askënd në besim.
2. Kurani është burim i këshillës: Ky ajet na nxit që t'i drejtohemi Kuranit për çdo çështje të jetës sonë, sepse ai është udhërrëfyesi më i mirë.
3. Përmendja e Allahut është lehtësisht e arritshme: Çdokush që dëshiron ta përmendë Allahun dhe të afrohet me Të, mund ta bëjë këtë në çdo kohë dhe në çdo vend.
4. Përgjegjësia personale: Njeriu është përgjegjës për veprimet e tij, dhe përfitimi nga Kuranit varet nga përpjekja dhe dëshira e tij personale.
5. Inkurajim për vepra të mira: Ajeti na nxit që të mos humbim kohë dhe të shfrytëzojmë mundësitë për t'u afruar me Allahun, sepse jeta është e shkurtër dhe mundësitë mund të mos përsëriten.