سورت عبس — آیت 20

د معنیٰ:

• السَّبِيلَ: لار، لاره
• يَسَّرَهُ: هغه یې اسانه کړه، برابروله

تفسیر:

د دې آیت په اړه د مفسرینو دوه مشهوره اقوال دي:

لومړی قول: د "سبیل" څخه مراد د مور له خېټې څخه د وتلو لار ده. یعنې الله تعالی د انسان د پیدا کولو په لومړیو پړاوونو کې (نطفه، علقه، مضغه او نور) له هغه وروسته د مور له خېټې څخه د وتلو لار یې اسانه کړه او د پیدایښت پر مهال یې هغه ته د راوتلو لاره برابروله.

دوهم قول: د "سبیل" څخه مراد د خیر او شر لار ده. یعنې الله تعالی انسان ته د ښه او بد، د حق او باطل لاره ښودلې او روښانه یې کړې ده، ترڅو انسان په خپله پوهه او عقل سره د خیر او نیکۍ لار غوره کړي.

د دې آیت مفهوم دا دی چې الله تعالی د انسان د پیدایښت په لومړیو مرحلو کې د هغه تقدیر وټاکه، بیا یې د مور له خېټې څخه د وتلو لار اسانه کړه (یا یې د خیر او شر لار ورته ښکاره کړه)، او دا ټول د الله تعالی د قدرت او رحمت نښې دي.

فايدې:

1. الله تعالی د انسان پر وړاندې د پیدایښت په هر پړاو کې اسانتیاوې برابرې کړې دي، چې دا د هغه پر لور د الله د رحمت او مهربانۍ ښکارندوی دی.
2. انسان باید د الله تعالی په دغو نعمتونو کې فکر وکړي او د هغه شکر ادا کړي، نه دا چې کفر وکړي او د نعمتونو ناشکري وکړي.
3. که د "سبیل" څخه د خیر او شر لار مراد وي، نو دا پکار ده چې انسان د الله تعالی له لارښوونې څخه استفاده وکړي او د خیر لار غوره کړي، ځکه چې الله تعالی هغه ته د پوهېدو او پرېکړې کولو وړتیا ورکړې ده.
4. دا آیت د قیامت د ورځې د بیا ژوندي کېدو په اړه د الله تعالی د قدرت یادونه کوي، ځکه چې هغه څوک چې د انسان پیدایښت یې په دغو مرحلو کې ممکن کړی، هغه د بیا ژوندي کولو توان هم لري.