Sura Abasa — Werset 20

Znaczenie słów:

• السَّبِيلَ – droga, ścieżka.
• يَسَّرَهُ – uczynił ją łatwą, ułatwił mu ją.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Po tym, jak Bóg stworzył człowieka z kropli nasienia i przeprowadził go przez kolejne etapy rozwoju w łonie matki, ułatwił mu wyjście z brzucha matki na świat. W innym znaczeniu – Bóg wyjaśnił człowiekowi i uczynił dla niego jasną drogę dobra i zła, wskazując mu, którą ścieżką powinien podążać, aby osiągnąć szczęście w życiu doczesnym i wiecznym. Człowiek nie jest pozostawiony sam sobie bez wskazówek, lecz Bóg obdarzył go rozumem, wysłał proroków i objawił księgi, aby poprowadzić go ku prawdzie. Ten werset podkreśla, że Bóg nie zostawia człowieka bez kierunku – ułatwia mu zarówno drogę fizyczną (wyjście z łona matki), jak i duchową (poznanie dobra i zła).

Korzyści płynące z wersetu:

1. Werset ten ukazuje wszechstronną łaskę Boga wobec człowieka – od pierwszych chwil jego istnienia, przez ułatwienie mu narodzin, aż po prowadzenie go ku właściwej drodze życia.
2. Przypomina, że Bóg nie pozostawia człowieka bez przewodnictwa – dał mu rozum, wolną wolę i objawienie, aby mógł odróżnić dobro od zła.
3. Zachęca do refleksji nad cudownością stworzenia człowieka i kolejnymi etapami jego rozwoju, co wzmacnia wiarę w Boga i Jego mądrość.
4. Uczy pokory – człowiek, który przeszedł przez tyle etapów słabości, powinien pamiętać o swojej zależności od Boga i być Mu wdzięczny za każdy dar.
5. Werset ten motywuje do korzystania z daru rozumu i wolnej woli w sposób odpowiedzialny – wybierając drogę dobra i podążając za wskazówkami Boga, aby osiągnąć Jego zadowolenie i raj.