Surja Abese — Ajet 20

Kuptimet e fjalëve:

• es-sebîl: rruga, udha.
• jesserahu: ia lehtësoi, ia bëri të lehtë.

Tefsiri i ajetit:

Pasi Allahu i Lartësuar përmendi krijimin e njeriut nga një pikë uji (fara) dhe zhvillimin e tij në etapa të njëpasnjëshme, Ai thotë se pastaj ia lehtësoi atij rrugën. Kuptimi i këtij ajeti përfshin dy kuptime kryesore që plotësojnë njëri-tjetrin:

Së pari: Allahu ia lehtësoi njeriut daljen nga barku i nënës së tij, duke e bërë të lehtë lindjen e tij pas etapave të zhvillimit në mitër.

Së dyti: Allahu ia bëri të qartë dhe ia lehtësoi njeriut rrugën e së mirës dhe të së keqes, duke ia dërguar pejgamberët dhe librat qiellorë, dhe duke i dhënë atij mendjen dhe vullnetin për të zgjedhur. Kështu, njeriu nuk ka justifikim para Zotit të tij, sepse rruga e drejtë i është bërë e qartë dhe e lehtë për t'u ndjekur.

Ky ajet tregon se Allahu nuk e la njeriun pa udhëzim, por i tregoi atij rrugën e shpëtimit dhe ia lehtësoi atë, ndërsa zgjedhja mbetet në dorën e tij.

Përfitimet nga ajeti:

1. Njohuria se Allahu i Lartësuar është Ai që e lehtëson çdo vështirësi për robin e Tij, qoftë në krijim, qoftë në udhëzim.
2. Të kuptuarit se njeriu nuk është i lënë pa udhëzim në këtë jetë; Allahu i ka treguar rrugën e së mirës dhe të së keqes, prandaj ai është përgjegjës për zgjedhjen e tij.
3. Nxitja për të ecur në rrugën e së mirës, sepse Allahu e ka bërë atë të lehtë për ata që e dëshirojnë sinqerisht.
4. Mirënjohja ndaj Allahut për lehtësimin e rrugës së udhëzimit dhe për dërgesën e pejgamberëve që na treguan rrugën e drejtë.
5. Kujtimi se jeta është një udhëtim me etapa, dhe ashtu siç e lehtësoi Allahu daljen nga barku i nënës, Ai do ta lehtësojë edhe llogarinë për ata që e ndjekin rrugën e Tij.