سورت عبس — آیت 19

د مهمو کلمو معناګانې:

• نُطْفَةٍ: د مېړه او ښځې هغه اوبه چې د انسان د پیدایښت اصل دی، یعنې مني.
• خَلَقَهُ: هغه یې پیدا کړ.
• فَقَدَّرَهُ: نو د هغه د پیدایښت مرحلې یې وټاکلې او په اندازه یې جوړ کړ.

د آیت تفسیر:

الله تعالی د انسان د پیدایښت په اړه خبر ورکوي چې هغه یې له یوې ډېرې کوچنۍ څاڅکي (مني) څخه پیدا کړ. بیا یې د هغه د پیدایښت ټول پړاوونه په اندازه او حکمت سره وټاکل — لومړی نطفه، بیا علقه (وینې ټوټه)، بیا مضغه (د ژوول شوي غوښې ټوټه)، بیا هډوکي، بیا غوښه، او په پای کې یې په ښکلې بڼه کې بشپړ کړ. دا ټول پړاوونه د الله تعالی په حکمت او قدرت سره په ټاکلي وخت او اندازه کې ترسره کېږي، ترڅو انسان په ښه بڼه کې پیدا شي. دا د الله تعالی د قدرت او لامحدود علم ثبوت دی چې له یوې کوچنۍ څاڅکي څخه یې داسې ښکلی او پیچلی مخلوق جوړ کړ.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې:

• د انسان پیدایښت له یوې کوچنۍ نطفې څخه د الله تعالی د لوی قدرت ښکارندوی دی، نو انسان باید ځان ته غره نه شي او تل د خپل خالق یاد وساتي.
• الله تعالی د هر څه لپاره اندازه او پلان ټاکلی دی، نو په ژوند کې باید له صبر او توکل څخه کار واخلو.
• د انسان د پیدایښت په پړاوونو کې غور کول د ایمان پیاوړتیا سبب کېږي او انسان له خپل رب سره ډېر نږدې کوي.
• دا آیت انسان ته دا درس ورکوي چې د خپل پیدایښت په اړه فکر وکړي او د الله تعالی د نعمتونو شکر ادا کړي، ځکه هغه یې له هیچا څخه نه و پیدا کړی، بلکې له یوې کمزورې نطفې یې جوړ کړ.