سوڕەتی عه‌به‌س — ئایه‌ت 22

شێوازی وشەکان:

• أَنشَرَهُ: بە زیندووکردنەوەی و هەڵسانەوەی دوای مردن.

تەفسیری ئایەتەکە:

پاش ئەوەی خوای گەورە باسی دروستکردنی مرۆڤ و مردن و ناشتنی کرد، لەم ئایەتە پیرۆزەدا دەفەرموێت: پاشان کاتێک خوا بیەوێت، ئەو مرۆڤە زیندوو دەکاتەوە و لە گۆڕەکەی هەڵیدەستێنێت بۆ لێپرسینەوە و دادپەروەری. ئەمەش بەڵگەیەکی ڕوونە لەسەر هێزی خوای گەورە، چونکە ئەو زاتەی کە توانیویەتی مرۆڤ لە سەرەتاوە لە هیچەوە دروست بکات، بێگومان دەتوانێت دوای مردن و ڕزینەوەی لەش، جارێکی دیکە زیندووی بکاتەوە.

ئەی مرۆڤە! تەماشای خۆت بکە و بیر لەو هێزە بکەرەوە کە تۆی دروستکردووە، ئەو خوایەی کە تۆی لە ئاوێکی بێ نرخ دروستکردووە و پاشان بە چەندین قۆناغدا تێیپەڕاندوویت، بێگومان ئەو زاتە دەتوانێت لە دوای مردنت تۆ زیندوو بکاتەوە. ئەم زیندووکردنەوەیە بۆ بەدەستهێنانی دادپەروەرییە، بۆ ئەوەی چاکەکاران پاداشتی چاکەکارییەکەیان وەربگرن و خراپەکاران سزای خراپەکارییەکەیان ببینن.

ئەی موسڵمان! با ئەم باوەڕە لە دڵتدا بەهێز بێت کە ژیانی دوای مردن ڕاستە و حەتمییە، ئەم باوەڕە وات لێدەکات بەرپرسیارێتی خۆت هەست بکەیت و هەوڵبدەیت لە ژیانی دنیادا کردارە چاکەکان ئەنجام بدەیت، بزانە کە هەر کردارێک کە دەیکەیت، تۆمار دەکرێت و لە ڕۆژی دواییدا دەبینیتەوە. خوای گەورە بە ڕەحمەتی خۆی، بەهەشتی بۆ بەندە چاکەکان ئامادەکردووە و بە دادپەروەری خۆی، دۆزەخی بۆ بەندە خراپەکان ئامادەکردووە.

با ئەم ئایەتە وەک ئاگادارکردنەوەیەک بێت بۆ ئەو کەسانەی کە باوەڕیان بە زیندووکردنەوە نییە، و وەک دڵخۆشکەرەوەیەک بێت بۆ ئەو باوەڕدارانەی کە چاوەڕوانی دیداری خوای گەورەن و هیوای بەهەشتیان هەیە. خوای گەورە فەرموویەتی: ﴿وَأَنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ لَا رَيْبَ فِيهَا وَأَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَن فِي الْقُبُورِ﴾ (حەج: ٧) واتە: بەڕاستی قیامەت دێت و گومانی تێدا نییە و خوا هەموو ئەو کەسانەی لە گۆڕەکاندا هەڵیان دەستێنێتەوە.