Surat 'Abasa — Ayat 22

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• ثُمَّ (tsumma): banjur, sabanjure.
• إِذَا (idza): nalika, yen.
• شَاءَ (syaa-a): kersa, kepengin (iki kersane Allah).
• أَنشَرَهُ (ansyarahu): nguripake maneh, mbangkitake saka kubur.

2) Tegesing ayat:

Sawise manungsa mati lan dikubur, banjur nalika Allah kersa, Panjenengane nguripake maneh manungsa mau saka kubure, dibangkitake maneh kanggo diadili lan diparingi piwales marang kabeh amal kang wis dilakoni nalika urip ing donya. Iki minangka kelanjutan saka kahanan manungsa: wiwitane diciptakake saka banyu sethithik, banjur diparingi dalan becik lan dalan ala, banjur dipateni lan dikubur, lan pungkasane ing dina kang wis ditemtokake bakal diuripake maneh dening Allah kang Maha Kuwasa. Ora ana siji-sijia kang bisa ngalangi kersane Allah kanggo mbalekake uripe manungsa.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake marang kita yen urip ing donya iki mung sementara, lan mesthi ana dina kebangkitan sawise mati.
• Nuduhake kekuwasane Allah kang tanpa wates: Panjenengane kang bisa nitahake manungsa saka ora ana, mesthi uga bisa nguripake maneh sawise mati.
• Nggugah manungsa supaya ora lali marang akherat, lan tansah nyiapake bekal kanthi amal becik.
• Menehi pangarep-arep marang wong mukmin yen pati dudu pungkasane kabeh, nanging lawang menyang urip kang langgeng.
• Nuduhake yen kabeh kedadeyan iku mung kelakon yen Allah kersa, mula kita kudu tansah pasrah lan sumarah marang kersane Allah.
• Dadi pepeling supaya kita ora sombong lan ora nglalekake marang Allah kang wis paring urip lan bakal nguripake maneh.