Surja Abese — Ajet 22

Kuptimi i fjalëve:

• إِذَا شَاءَ: kur Ai dëshiron (në momentin që e do).
• أَنشَرَهُ: e ngjalli atë, e ringjalli pas vdekjes.

Tefsiri i ajetit:

Pas vdekjes dhe varrosjes së njeriut, kur Allahu i Lartësuar dëshiron që ta ringjallë atë për llogari dhe shpërblim, Ai e ngjall atë nga varri i tij, ashtu siç e krijoi herën e parë nga një pikë uji (fara). Kjo është një fuqi e pakufishme e Allahut, i Cili nuk ka nevojë për kohë apo mjete për të ringjallur krijesat. Ringjallja pas vdekjes është e vërtetë dhe e domosdoshme, sepse Allahu i Lartësuar e ka premtuar atë për të shpërblyer besimtarët dhe për të ndëshkuar jobesimtarët. Pra, ajeti thekson se ringjallja është në dorën e Allahut vetëm, dhe ajo ndodh kur Ai të dojë, pa asnjë pengesë.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ringjallja pas vdekjes është e vërtetë dhe e sigurt, sepse Allahu që krijoi njeriun herën e parë, është i aftë ta krijojë përsëri.
2. Fuqia e Allahut është e plotë dhe e pakufishme; asgjë nuk është e vështirë për Të, as ringjallja e të vdekurve.
3. Besimi në ringjallje e bën njeriun të përgatitet për takimin me Allahun, duke bërë vepra të mira dhe duke iu larguar gjynaheve.
4. Ajeti na mëson se jeta e kësaj bote nuk është fundi, por vetëm një fazë kalimtare drejt jetës së përjetshme, ku secili do të shpërblehet sipas veprave të tij.
5. Ky ajet e forcon shpresën te mëshira e Allahut, sepse Ai që ka fuqi të ringjallë të vdekurit, është i aftë t’i falë mëkatet dhe t’i pranojë pendimet.