سورت عبس — آیت 34

د معاني کلمو (معاني الكلمات):

• يَفِرُّ: تښتېدل، له چا څخه لرې کېدل.
• الْمَرْءُ: سړی، انسان.
• أَخِيهِ: د خپل ورور (په دين يا نسب کې).

د آيت تفسير (التفسير):

دا آيت د قيامت د ورځې د سختې وېرې او وحشتناک حالت په اړه خبر ورکوي. په هغه ورځ به داسې سخت حالت وي چې هر سړی به د خپل ورور څخه هم تښتي، که څه هم ورور د انسان تر ټولو نږدې خپلوان وي. دا تښتېدل د کرکې يا دښمنۍ له امله نه وي، بلکې د هغې سترې وېرې او اندېښنې له امله وي چې هر څوک به د خپل ځان په فکر کې ډوب وي. په دې ورځ به هر انسان يوازې د خپل نجات په لټه کې وي او له نورو څخه به لرې کېدل غواړي، ځکه چې هر څوک به د خپلو ګناهونو او حساب په اندېښنه کې وي. دا هغه ورځ ده چې د قيامت د سختې غورځېدنې (صيحې) له امله به ټول خلک په حيرت او وېره کې وي، لکه څنګه چې په مخکينيو آيتونو کې راغلي دي چې کله دا غورځېدنه راشي، نو هر څوک به له خپل ورور، مور، پلار، ښځې او اولاد څخه تښتي.

د آيت څخه ترلاسه شوې ګټې (الفوائد):

1. د قيامت د ورځې سختي: دا آيت موږ ته د قيامت د ورځې د سختۍ او وحشتناکۍ يادونه کوي، تر څو د هغې ورځې لپاره چمتووالی ونيسو.
2. د خپلوانو اړيکې: په دې نړۍ کې بايد له خپلوانو سره ښې اړيکې وساتو او د دوی حقونه ادا کړو، ځکه چې په قيامت کې به هر څوک له خپل ځان سره بوخت وي.
3. د عمل اصلاح: دا آيت موږ وهڅوي چې خپل عملونه اصلاح کړو، ځکه چې په هغه ورځ به هيڅوک زموږ مرستې ته نه شي راتلای، او هر څوک به د خپل عمل په حساب کې وي.
4. د الله رحمت قدر: کله چې موږ د دې ورځې سختي پوه شو، نو بايد د الله د رحمت او مغفرت قدر وکړو او د هغه د رحمت په لټه کې شو، ځکه چې يواځې د الله رحمت کولای شي موږ د دې ورځې له سختۍ څخه وژغوري.