Surat 'Abasa — Ayat 34

1) Tegese tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• يَوْمَ (yauma): dina, yaiku dina kiamat.
• يَفِرُّ (yafirru): mlayu, nyingkir, ngendhani kanthi cepet amarga wedi banget.
• الْمَرْءُ (al-mar'u): wong lanang, manungsa, saben uwong.
• مِنْ أَخِيهِ (min akhīhi): saka sedulure lanang.

2) Tegese ayat iki:

Ing dina kiamat, nalika swara sing nggegirisi lan ngrusak kuping wis teka, saben uwong bakal mlayu nyingkiri sedulure lanang dhewe. Ora merga sengit, nanging merga wedi banget marang siksa lan petunganing Allah ing dina iku. Saben uwong mung mikirake awake dhewe, ora ana wektu kanggo mikirake liyan, sanajan iku sedulur getih dhewe. Kabeh padha kuwatir lan bingung, nganti sedulur sing biyasane dadi pangayoman lan papan curhat, ing dina iku malah ditinggal mlayu.

3) Piwulang lan faedah saka ayat iki:

• Ayat iki ngelingake kita yen dina kiamat iku dina sing gedhe banget kaget lan wedine, nganti hubungan sedulur wae bisa ditinggal merga saben uwong mung mikirake awake dhewe.
• Kita dijak supaya ora ngandelake banget marang bantuan manungsa, sanajan sedulur dhewe, nanging kudu nyiyapake bekal amal saleh kanggo dina iku.
• Ayat iki nuwuhake rasa wedi marang Allah lan nggugah kita supaya gelem mertobat lan nindakake kabecikan wiwit saiki.
• Islam mulangake yen ing dina kiamat mung amal saleh lan rahmate Allah sing bisa nulungi, mula ayo padha sregep ngibadah lan nglakoni prentahe Allah.
• Kanthi ngerti bab dina kiamat, ati kita dadi luwih alus, gampang ngapura marang sedulur, lan ora nglalekake urusan akhirat.