Sura Abasa — Werset 34

Znaczenie słów:

• يَفِرُّ – ucieka, oddala się w pośpiechu.
• الْمَرْءُ – człowiek, osoba.
• مِنْ أَخِيهِ – od swojego brata.

Tafsir (wyjaśnienie):

Allah Wszechmogący opisuje w tym wersecie jeden z przerażających obrazów Dnia Sądu Ostatecznego. Kiedy nadejdzie ten wielki dzień i rozlegnie się potężny, ogłuszający dźwięk (trąby), który wstrząsa wszystkim, człowiek w obliczu ogromnego strachu i przerażenia będzie uciekał nawet od swojego własnego brata – osoby najbliższej mu w życiu, z którą dzielił radości i smutki. Ten dzień będzie tak straszny, że zerwie wszelkie więzy rodzinne i przyjacielskie. Każdy człowiek będzie zajęty wyłącznie własnym losem i swoim rozliczeniem, nie mając czasu ani siły, aby myśleć o innych, nawet o najbliższych. Ucieczka ta nie wynika z nienawiści czy złości, lecz z ogromnego przerażenia i strachu o własne zbawienie.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

• Dzień Sądu Ostatecznego jest dniem straszliwym, którego grozę trudno sobie wyobrazić – dlatego powinniśmy się do niego przygotowywać przez całe życie.
• W tym dniu każdy człowiek będzie odpowiedzialny wyłącznie za siebie, dlatego już teraz powinniśmy dbać o nasze uczynki i relację z Allah.
• Światowe więzy, nawet te najsilniejsze (jak więź braterska), nie będą miały żadnego znaczenia w Dniu Ostatecznym – liczyć się będzie tylko wiara i dobre uczynki.
• Islam uczy nas, że prawdziwym celem życia jest zdobycie zadowolenia Allaha, a nie przywiązanie do rzeczy doczesnych, które i tak przeminą.
• Ten werset skłania nas do refleksji nad tym, abyśmy już teraz, w życiu doczesnym, pomagali sobie nawzajem w dobrych uczynkach i wzajemnie napominali się do prawdy i cierpliwości, zanim nadejdzie dzień, w którym każdy będzie zajęty tylko sobą.