Абаса сүрәсе — Аять 34

Сүзләрнең мәгънәләре:

• يَفِرُّ — качар, качып китәр.
• الْمَرْءُ — кеше, адәм баласы.
• أَخِيهِ — аның кардәшеннән (туганыннан).

Аять тәфсире:

Бу аять кыямәт көнендәге куркыныч хәлне сурәтли. Ул көннең дәһшәте шулкадәр зур булыр ки, хәтта иң якын кешеләр — бер-берсеннән качар. Әгәр дә гадәттә кеше кайгы-хәсрәт вакытында кардәшеннән ярдәм көтсә, ә кыямәт көнендә ул үзенең туган кардәшеннән дә качар. Бу — ул көннең бөеклеге һәм куркынычлыгы аркасында. Һәркем үз хәле белән мәшгуль булыр, башкаларга карарга вакыты да, мөмкинлеге дә булмас. Кеше үзенең иң якын кешеләреннән — әнисеннән, әтисеннән, хатыныннан һәм балаларыннан да качар, чөнки һәркем үз гамәлләре өчен җавап бирергә тиеш булыр.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Кыямәт көне — чынбарлык. Бу аять безгә ул көннең һичшиксез киләчәген һәм аның дәһшәтле булачагын искә төшерә. Шуңа күрә безгә аңа әзерләнергә кирәк.
2. Дөньядагы мөнәсәбәтләр — вакытлыча. Бүген без бер-беребезгә таянып яшибез, ләкин ул көндә һәркем үзе өчен генә булыр. Димәк, безнең чын дусыбыз — Аллаһы Тәгалә һәм Аның рәхмәте.
3. Яхшы гамәлләргә ашыгырга кирәк. Ул көндә безгә ярдәм итәчәк бердәнбер нәрсә — безнең изге гамәлләребез һәм тәүбәбез. Шуңа күрә бүгеннән үк яхшылык кылырга, гөнаһлардан тыелырга тиешбез.
4. Коръән — безнең юл күрсәткечебез. Аллаһы безгә бу аятьләрне иңдереп, алдан кисәтә, безне уятучы һәм туры юлга күндерүче рәхмәтен күрсәтә. Бу — Аллаһының безгә карата чиксез мәрхәмәте.