Surja Abese — Ajet 38

Kuptimet e fjalëve:

• وُجُوهٌ – fytyra (shumës i fjalës "wexh" – fytyrë).
• يَوْمَئِذٍ – atë ditë (dita e Kiametit).
• مُسْفِرَةٌ – të ndritshme, të shndritshme, të ndriçuara (që shkëlqejnë nga drita dhe gëzimi).

Tefsiri i ajets:

Në këtë ajet fisnik, Allahu i Lartësuar na tregon për gjendjen e njerëzve në Ditën e Kiametit, duke i ndarë ata në dy grupe. Në këtë pjesë të ajeteve, Ai përmend gjendjen e lumtur të besimtarëve, duke thënë se atë ditë do të ketë fytyra të ndritshme dhe të shndritshme. Këto fytyra shkëlqejnë nga drita e gëzimit dhe e lumturisë, sepse ata i kanë besuar Allahut dhe kanë bërë vepra të mira në jetën e tyre. Drita e këtyre fytyrave është shenjë e kënaqësisë së Allahut ndaj tyre dhe e shpërblimit të madh që i pret. Kjo ndriçim është rezultat i pastërtisë së zemrave të tyre dhe i sinqeritetit në adhurim, siç është përmendur se ajo vjen edhe nga efekti i abdesit (pastrimit) që kanë bërë në jetën e tyre. Ndërsa në anën tjetër, do të ketë fytyra të tjera të errëta dhe të zeza, të mbuluara nga poshtërimi dhe turpi, të cilat i përkasin atyre që mohuan begatitë e Allahut, përgënjeshtruan shpalljet e Tij dhe u treguan arrogantë ndaj urdhrave të Tij, duke u futur në mëkate dhe padrejtësi.

Përfitimet nga ajeti:

1. Kjo na tregon se Dita e Kiametit është ditë e drejtësisë absolute, ku secili do të shpërblehet sipas veprave të tij.
2. Ajeti na nxit të përpiqemi për të fituar kënaqësinë e Allahut në këtë jetë, që të jemi nga ata me fytyra të ndritshme atë ditë.
3. Na mëson se drita e fytyrës në atë ditë është pasqyrë e pastërtisë së zemrës dhe e sinqeritetit në besim dhe vepra.
4. Na bën të kuptojmë se lumturia e vërtetë nuk është në këtë botë, por në atë që Allahu ka përgatitur për robërit e Tij të devotshëm.
5. Ajeti na paralajmëron kundër mohimit të begative të Allahut dhe përgënjeshtrimit të ajeteve të Tij, sepse kjo çon në errësirë dhe poshtërim në Ditën e Fundit.