سوره مطففین — آیه 29

معانی کلمات:

• أَجْرَمُوا: مرتکب گناه و جرم شدند، یعنی کفر ورزیدند و راه گناه را در پیش گرفتند.
• يَضْحَكُونَ: میخندیدند؛ مراد خندیدنِ همراه با تمسخر و استهزاست، نه خنده عادی.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به یکی از رفتارهای زشت مجرمان و کافران در برابر مؤمنان اشاره میکند و میفرماید: کسانی که با کفر و گناه، راه جرم و جنایت را در پیش گرفتند، در دنیا پیوسته به مؤمنان میخندیدند و آنان را به سخره میگرفتند. این خنده و تمسخر، نشانهٔ تکبر و غرور آنان بود و میخواستند با این کار، ایمان مؤمنان را سبک و بیارزش جلوه دهند. آنان هرگاه مؤمنان را میدیدند، با نگاهها و اشارههای خود به یکدیگر طعنه میزدند و مسخره میکردند، و چون به نزد خانواده و دوستان خود بازمیگشتند، باز هم از مؤمنان بدگویی کرده و به آنان میخندیدند. حتی وقتی مؤمنان را میدیدند که راه هدایت را در پیش گرفتهاند، میگفتند: اینها گمراه شدهاند! غافل از آنکه خودشان در گمراهی و ضلالت بودند. اما خداوند در ادامه این داستان را بیان میکند تا بفرماید که این تمسخرها پایدار نخواهد ماند و در روز قیامت، مؤمنان از آنان انتقام خواهند گرفت و به آنان خواهند خندید، همانگونه که آنان در دنیا به مؤمنان میخندیدند.

فواید و درسهای آیه:

1. صبر در برابر تمسخر دشمنان: مؤمنان نباید از سخریه و استهزای کافران ناراحت یا دلسرد شوند؛ چراکه این رفتار، سنت دیرینهٔ مجرمان در برابر پیروان حق بوده و هست.
2. عاقبت نیک مؤمنان: این آیه نوید میدهد که سرانجام، حق بر باطل پیروز میشود و مؤمنان در آخرت جبران تمام رنجها و تمسخرهای دنیوی را خواهند دید.
3. هشدار به مجرمان: کسانی که امروز مؤمنان را مسخره میکنند، باید بدانند که فردای قیامت، جایگاه آنان ذلت و خواری است و همان خندهها به ناله و حسرت تبدیل خواهد شد.
4. آرامش دل مؤمنان: دانستن اینکه خداوند شاهد این تمسخرهاست و در نهایت دادِ مؤمنان را خواهد گرفت، دل آنان را آرام میکند و بر ایمان و استقامتشان میافزاید.