Surat Al-Insyiqaq — Ayat 16

1. Tetembungan kang perlu dimangerteni:

• فَلَا أُقْسِمُ (falaa uqsimu): tembung iki ateges "mula Ingsun sumpah". Ing basa Arab, "لَا" ing kene ora ateges "ora", nanging mung minangka panguwatan utawa penegasan ing sumpah.
• الشَّفَق (asy-syafaq): yaiku abang-abang ing langit sisih kulon sawise srengenge angslup (wayah maghrib).

1. Tafsir ayat:

Allah SWT sumpah marang abang-abange langit ing wayah surup, yaiku cahya abang kang isih katon ing ufuk sawise srengenge wis angslup. Sumpah iki minangka pambuka kanggo nggugah kawigaten manungsa marang bab gedhe kang bakal diandharake ing ayat-ayat sabanjure, yaiku yen manungsa bakal ngalami macem-macem kahanan lan tahapan urip: saka tetes mani, dadi getih kang nggumpal, dadi daging, banjur ditiupake roh, nganti mati, banjur ditangekake maneh ing dina kiamat. Allah sumpah nganggo makhluk-Ne (abang-abang ing langit) kanggo nuduhake yen bab kang diandharake iku pancen penting lan mesthi kelakon. Dadi, ayat iki ngelingake manungsa supaya ora lali marang kekuwasan Allah lan mesthi mikirake urip sawise mati.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ngenalake marang manungsa yen alam iki, kalebu abang-abange langit ing wayah surup, iku tandha kekuwasan lan kawicaksanan Allah. Iki ngajak kita supaya tansah ngucap syukur lan nambah iman.
• Ngelingake yen urip ing donya iki mung sakedheping mripat lan bakal ana tahapan sabanjure sawise mati. Mula, aja mung sibuk karo urusan donya nganti lali marang akhirat.
• Nuduhake yen Allah iku Maha Welas lan Maha Ngerti, amarga sumpah nganggo tandha-tandha alam supaya manungsa gampang mangerteni lan eling.
• Nggugah semangat kanggo nyinaoni Al-Qur'an, amarga saben ayat ngandhut piwulang kang migunani kanggo urip ing donya lan akhirat.
• Ngajak manungsa supaya tansah nyedhaki Islam lan Al-Qur'an, amarga loro iki dadi pituduh kanggo nggayuh kabegjan sejati.