Surja El-Inshikak — Ajet 16

Kuptimet e fjalëve:

• "Sh-feq" (الشَّفَق): Kuqëria që shfaqet në horizont pas perëndimit të diellit, e cila zgjat deri në errësirën e natës.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Madhërishëm betohet në kuqërinë e horizontit që shfaqet pas perëndimit të diellit. Ky betim tregon madhështinë e krijesave të Tij dhe bukurinë e natyrës që Ai e ka rregulluar me urtësi të përsosur. Betimi i Zotit me krijesat e Tij është shenjë e rëndësisë së asaj që vjen pas tij në ajetet vijuese, ku Ai paralajmëron njerëzimin për udhëtimin e tyre nëpër faza të ndryshme të jetës: nga krijimi në barkun e nënës, pastaj në jetën e kësaj bote, pastaj në vdekje, e më pas në ringjallje dhe llogari. Betimi me shfaqjen e kuqërisë së mbrëmjes pas perëndimit të diellit është një kujtesë për njeriun se ashtu siç vjen nata pas ditës, ashtu do të vijë edhe dita e gjykimit pas kësaj jete. Nuk lejohet që asnjë krijesë të betohet me dikë tjetër përveç Allahut, sepse betimi me diçka tjetër përveç Tij është shenjë e nderimit të tepruar të asaj gjëje, dhe kjo është prej llojeve të shirkut.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Madhështia e Allahut shfaqet në krijesat e Tij, dhe soditja e natyrës me syrin e mendjes të çon drejt njohjes së Zotit dhe fuqisë së Tij.
2. Betimi i Allahut me krijesat e Tij tregon rëndësinë e asaj që Ai do të thotë më pas, duke e tërhequr vëmendjen e njeriut ndaj mesazhit hyjnor.
3. Ndryshimi i gjendjeve të natyrës (dita dhe nata) është provë e ndryshimit të gjendjeve të njeriut në jetën e tij, duke e përgatitur atë për besimin në ringjallje.
4. Ajeti na mëson pastërtinë e besimit: betimi duhet të jetë vetëm me Allahun, sepse kjo është shenjë e respektit dhe madhështisë që i takon vetëm Atij.
5. Reflektimi mbi krijesat e Allahut është prej ibadeteve më të mira që e afrojnë robin te Zoti i tij dhe e forcojnë imanin e tij.