Sura Al-Inszikak — Werset 22

Znaczenie słów:

• „Bali” (بَلِ) – partykuła oznaczająca przejście do właściwego sedna sprawy, korygująca wcześniejsze wrażenie.
• „alladhīna kafarū” (الَّذِينَ كَفَرُوا) – ci, którzy odrzucili wiarę w Allaha i Jego posłańca, zakrywając prawdę swoim uporem.
• „yukadhdhibūn” (يُكَذِّبُونَ) – uparcie zaprzeczają, okłamują i odrzucają to, co przyniósł Prorok Muhammad (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim), mimo że znają prawdę.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Ten werset jest odpowiedzią na wcześniejsze pytanie zawarte w poprzednich wersetach: „Dlaczego oni nie wierzą i nie padają na twarz przed Allahem, skoro mają przed sobą jasne znaki?”. Allah wyjaśnia, że przyczyną ich postawy nie jest brak dowodów ani niejasność prawdy, lecz ich własny upór i zatwardziałość serc. Ci, którzy odrzucili wiarę, mają w sobie skłonność do zaprzeczania — nie dlatego, że nie widzą prawdy, ale dlatego, że nie chcą jej przyjąć. Ich zaprzeczanie dotyczy zarówno Koranu, jak i Dnia Zmartwychwstania. Mimo że w głębi dusz wiedzą, iż to, co zostało im przekazane, jest prawdą, ich pycha, przywiązanie do tradycji przodków i lęk przed utratą pozycji społecznej popychają ich do odrzucenia posłannictwa. Allah zna ich wewnętrzne skrywane przekonania i ich ukryty opór, a konsekwencją tego będzie kara bolesna, którą im zapowiedziano. W przeciwieństwie do nich, ci którzy uwierzyli i czynili dobro, otrzymają nagrodę nieustającą i pełną.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Prawda nie potrzebuje potwierdzenia u ludzi – jasność dowodów nie zawsze prowadzi do wiary, ponieważ serce może być zamknięte na przyjęcie prawdy. To uczy nas, że wiara jest darem Allaha, o który należy się modlić i o który należy zabiegać z pokorą.
2. Ostrzeżenie przed uporem i pychą – werset pokazuje, że największą przeszkodą w przyjęciu islamu nie jest brak wiedzy, lecz pycha i przywiązanie do fałszywych tradycji. Musimy wystrzegać się tych cech w naszych sercach.
3. Allah zna ukryte intencje – żaden człowiek nie zdoła ukryć przed Allahem swoich prawdziwych motywów. Ta świadomość powinna nas skłaniać do szczerości w wierze i czynach.
4. Nadzieja dla wierzących – werset kończy się dobrą nowiną: ci, którzy uwierzą i będą postępować sprawiedliwie, otrzymają nagrodę, która nigdy się nie kończy i nie jest pomniejszana. To zachęta do wytrwałości w dobrych uczynkach.
5. Znaczenie pokory wobec Koranu – wcześniejsze wersety mówią o padaniu na twarz przy recytacji Koranu. To uczy nas, że właściwą reakcją na słowa Allaha jest pokora, poddanie się i płacz z bojaźni, a nie odwracanie się z pogardą.