سورت انشقاق — آیت 22

د معني کلمې:

• بَلِ: بلكې، دا د اعراض او توبيخ لپاره راځي.
• يُكَذِّبُونَ: دروغ ګڼي، ردوي.

تفسير:

يعني دا چې دوى ته يې دا ټولې نښې او دليلونه وړاندې شوي، خو بيا هم دوى پر حق باندې سترګې پټوي. بلكې دا د كافرانو عادت او خوی دى چې هر هغه څه چې د الله له لوري راغلي وي هغه دروغ ګني او ردوي. دوى د قرآن او د قيامت د راتلو تصديق نه كوي، نه يې مني او نه يې ورسره تسليمېږي. دا د دوى له عناد او كينې نه دى، ځكه چې دوى په زړه پوهېږي چې دا حق دى، خو بيا هم يې نه مني. الله تعالی د دوى په سينو كې پټ عناد ښه پېژني، او د دوى لپاره يې خوږ عذاب تیار كړى دى. خو هغه كسان چې ايمان يې راوړى او د الله په امر يې عمل كړى، د دوى لپاره به په آخرت كې داسې اجر وي چې نه به پرېكړل كېږي او نه به كمېږي.

فايدې:

• دا آيت مونږ ته ښيي چې كفر او تكذيب يوازې د ناپوهۍ له امله نه وي، بلكې ډېر ځله د عناد او كبر له امله وي، ځكه چې كافر په زړه پوهېږي چې حق دى خو بيا هم يې نه مني.
• الله تعالی د هر چا د زړه له پټو خبرو ښه خبر دى، نو مونږ بايد په خپلو اعمالو او نيتونو كې رښتيني واوسو.
• دا آيت مونږ ته د صبر او استقامت درس راكوي، ځكه چې پېغمبرانو ته هم دا ستونزه پېښه شوې وه چې خلكو يې دروغ ګڼل، خو بيا هم دوى خپله رسالت ته دوام وركړ.
• مونږ ته دا هم معلومېږي چې د مؤمنانو اجر به په آخرت كې بشپړ او تلپاتې وي، نو مونږ بايد پر دې يقين وساتو او د الله په لاره كې له ستونزو نه ونه وېرېږو.