Surja El-Buruxh — Ajet 3

Kuptimet e fjalëve:

• Shahid (شَاهِدٍ): Dëshmitar, ai që dëshmon ose është i pranishëm.
• Mesh'hud (مَشْهُودٍ): Ai që dëshmohet, ai që është i pranishëm para dëshmitarëve ose që mblidhet para tyre.

Tefsiri i Ajetit:

Zoti i Lartësuar betohet në këtë ajet për dëshmitarin dhe atë që dëshmohet. Dëshmitari përfshin çdo dëshmitar që dëshmon me praninë ose fjalën e tij, siç janë pejgamberët që dëshmojnë për popujt e tyre, engjëjt që dëshmojnë për veprat e njerëzve, apo ditët e mëdha si dita e xhumasë që dëshmon për veprat e atyre që punojnë në të. Ndërsa "mesh'hud" është ai që dëshmohet, siç janë popujt që dëshmohen nga pejgamberët e tyre, njerëzit që mblidhen në Ditën e Kiametit, apo dita e Arafatit që njerëzit e dëshmojnë dhe engjëjt e dëshmojnë atë. Zoti i Lartësuar betohet për këto gjëra të mëdha për të treguar rëndësinë e dëshmisë dhe të dëshmimit në krijim, dhe se çdo gjë do të jetë e dëshmuar para Tij në Ditën e Llogarisë.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Madhështia e betimit hyjnor tregon rëndësinë e dëshmisë dhe të drejtësisë në Islam, sepse Zoti betohet për to për të tërhequr vëmendjen ndaj tyre.
2. Ajeti na kujton se të gjitha veprat tona janë të dëshmuara dhe të regjistruara, prandaj duhet të jemi të kujdesshëm në çdo veprim që bëjmë.
3. Nxit besimtarin të përgatitet për Ditën e Kiametit, kur do të dëshmojnë pejgamberët dhe engjëjt, dhe çdo njeri do të shohë veprat e tij para tij.
4. Tregon se Islami është fe e drejtësisë dhe e llogarisë, ku askush nuk dëmtohet dhe çdo gjë vihet në dukje me drejtësi të plotë.