Surat At-Tariq — Ayat 17

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• فَمَهِّلِ : mula awehana wektu, aja kesusu.
• الْكَافِرِينَ : wong-wong kafir, yaiku wong kang maido marang Allah lan Rasul-Nya.
• أَمْهِلْهُمْ : wehana wektu marang dheweke, tundaa.
• رُوَيْدًا : sethithik, sedhela, ora suwe.

2) Tegese ayat:

Ing ayat iki Allah paring dhawuh marang Nabi Muhammad supaya aweh wektu marang wong-wong kafir kang maido marang dheweke lan Al-Qur'an. Wong-wong mau padha ngrancang lan ngupaya kanggo ngalahake bebener lan nguatake kebatilan. Nanging Allah uga ngrancang kanggo nuduhake bebener, sanajan wong kafir ora seneng. Mula Nabi ora kena kesusu njaluk supaya siksa tumiba marang wong-wong mau. Allah dhawuh supaya aweh wektu sethithik marang wong kafir, ora kesusu, lan bakal weruh apa kang bakal tumiba marang dheweke awujud siksa lan karusakan. Tembung "mahhil" lan "amhil" padha-padha ateges ngenteni, lan ing kene diulang-ulang minangka penegasan lan ancaman kang luwih abot.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Allah iku Maha Sabar lan Maha Adil, ora enggal-enggal maringi siksa marang wong kang kafir, nanging isih aweh wektu supaya padha bisa mertobat lan bali marang dalan kang bener.
• Sabar iku kalebu sifat kang utama, lan ora kesusu iku tandha kawicaksanan.
• Ayat iki mulangake yen bebener mesthi bakal menang, sanajan wong kafir ngrancang apa wae kanggo ngalahake.
• Kita kudu percaya marang janjine Allah, yen saben tumindak ala mesthi bakal entuk piwales, lan saben kabecikan mesthi bakal entuk ganjaran.
• Ayat iki uga ngajak kita supaya tansah duwe pangarep-arep lan ora putus asa, amarga Allah iku Maha Pengasih lan Maha Penyayang marang kabeh makhluk-Nya.