Surat At-Tariq — Ayat 6

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• مَاءٍ دَافِقٍ (maa'in daafiq): banyu kang mili banter lan metu kanthi cepet, yaiku mani (sperma) kang metu saka awak lan tumuju menyang rahim.
• خُلِقَ (khuliqa): digawe, diciptakake.

2) Tegesing ayat:

Ayat iki nerangake yen manungsa iku digawe dening Allah saka banyu kang mili banter, yaiku mani kang metu saka awak lan tumuju menyang rahim. Banyu iki asale saka antarane balung mburi lanang lan dhadhane wong wadon. Allah nyebutake bab iki supaya manungsa kang maido anane dina kebangkitan mikir lan ngerti yen Dheweke kang bisa nitahake manungsa saka banyu kang ringkes iku mesthi uga bisa nguripake maneh manungsa sawise mati. Dadi, nitahake maneh iku ora luwih angel tinimbang nitahake wiwitane.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake kita supaya mikir bab asal-usul awake dhewe, supaya kita ngerti gedhene kekuwatane Allah.
• Kanthi ngerti yen Allah bisa nitahake manungsa saka barang kang ringkes, kita dadi yakin yen Allah uga bisa nguripake manungsa ing dina kiamat.
• Ayat iki nuwuhake rasa andhap asor lan syukur marang Allah kang wis nitahake kita kanthi sampurna.
• Dadi wong Islam iku kudu seneng mikir lan nggoleki kawruh bab alam lan awake dhewe, amarga kuwi bisa nambah iman lan cedhak marang Allah.
• Ayat iki mbuktekake yen Al-Qur'an iku temen-temen saka Allah, amarga wis nyebutake bab-bab ilmiah kang anyar ditemokake dening ilmu pengetahuan modern.