سوره اعلی — آیه 2

معانی کلمات:

• خَلَقَ: آفرید، پدید آورد.
• فَسَوَّىٰ: پس آن را سامان داد، تسویه کرد و به بهترین شکل معتدل و استوار گردانید.

تفسیر آیه:

خداوندی که همه موجودات را آفرید و آفرینشِ هر یک را به بهترین و کاملترین شکل ممکن سامان بخشید. او هیچ مخلوقی را ناقص و بدون نظم رها نکرد؛ بلکه هر چیزی را در حدّ و اندازهای که شایسته آن بود، آفرید و آن را استوار و متناسب گردانید. این تسویه و ساماندهی شامل همه آفریدههاست؛ از آسمانها و زمین گرفته تا انسان و سایر موجودات. در مورد انسان، خداوند او را در بهترین قالب و معتدلترین شکل آفرید و اندام و ساختار او را چنان منظم و هماهنگ قرار داد که شایسته مقام او باشد. این آیه به عظمت و قدرت بیپایان پروردگار اشاره دارد که آفرینش او از هر نقص و بینظمی پاک و منزّه است.

فواید و پیامهای آیه:

• شناخت خداوند از طریق مشاهده نظم و دقت در آفرینش، انسان را به عظمت و حکمت پروردگار رهنمون میشود و ایمان او را تقویت میکند.
• این آیه انسان را به شکرگزاری در برابر نعمت آفرینشِ بینقص و سامانیافته دعوت میکند؛ زیرا هر عضوی از بدن و هر پدیدهای در طبیعت، نشانهای از لطف و عنایت الهی است.
• توجه به این حقیقت که خداوند همه چیز را به بهترین شکل آفریده، انسان را به توکل بر او و رضایت به قضای الهی ترغیب میکند و او را از ناامیدی و اعتراض به تقدیر بازمیدارد.
• این آیه انگیزهای برای تأمل در خلقت خویش و جهان پیرامون است تا انسان از طریق این تفکر، به خالق دانا و توانا نزدیکتر شود و در برابر او فروتنی کند.