Аль-Гашия сүресі — Аят 2

1. Сөздердің мағынасы:

• وُجُوهٌ (уужуһун): беттер, жүздер.
• يَوْمَئِذٍ (яума'изин): сол күні, яғни Қиямет күні.
• خَاشِعَةٌ (хаши'атун): қорланған, төмендетілген, бейшара күйге түскен.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Қиямет күніндегі адамдардың екі топқа бөлінетінін баяндайды: бақыттылар және бақытсыздар. Осы аятта бақытсыздардың жай-күйі суреттеледі. Сол күні күпірлік пен күнәһарлыққа батқан адамдардың жүздері қорлыққа түсіп, төмендетіледі. Олардың бет-әлпетінен қорлық пен қасірет аңғарылып, бейшара күйде болады. Олар қатты азапқа ұшырап, ауыр істерден шаршап-қалжырайды. Оларды қатты қызған тозақ оты күтіп тұрады, әрі қайнаған ыстық бұлақтан сусын ішкізіледі. Оларға тағам ретінде тек жерге жабысқан тікенекті өсімдік қана беріледі, ол — тағамдардың ең жаманы әрі ең лас нәрсесі. Ол адамның денесін семіртпейді, әрі аштығын да қандырмайды.

1. Аяттан алынатын ғибраттар:

• Қиямет күні әр адам өз ісінің нәтижесін көреді: жақсылық жасаған — жақсылық, жамандық жасаған — жамандық.
• Бұл аят адамды ойландырып, иман мен игі амалға шақырады. Өйткені Аллаһ Тағала адамдарды ескерту үшін осындай суреттерді баяндайды.
• Ислам діні адамды қорлық пен қасіреттен құтқаратын жолды көрсетеді. Иман келтіріп, салихалы амал жасаған адам Қиямет күнінде қор болмайды, керісінше мәңгілік бақытқа жетеді.
• Құран Кәрімнің әдеби-көркемдік күші зор: ол бір-ақ сөзбен адамның жүрегіне әсер етіп, ой салады. Бұл — Құранның кереметтігінің бір көрінісі.
• Адам баласы дүниедегі өткінші ләззаттарға алданып қалмай, ақиретті ойлауы керек. Себебі бұл дүние — сынақ орны, ал мәңгілік өмір — ақирет.