Аль-Гашия сүресі — Аят 3

1. Сөздердің мағынасы:

• عَامِلَةٌ (амилятун): жұмыс істеуші, еңбек етуші.
• نَّاصِبَةٌ (насибатун): қатты шаршаған, қиналып әбден титықтаған.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят қиямет күні тозақ тұрғындарының халін суреттейді. Олар сол күні қорлыққа ұшырап, қатты қиналады. Олар тозақта үздіксіз жұмыс істеп, әбден шаршайды, бірақ бұл еңбектері оларға ешқандай пайда бермейді, керісінше азаптарын одан әрі күшейте түседі. Олар отпен күйдірілетін шынжырлармен сүйретіліп, мойындарына темір бұғау салынып, сол ауыртпалықтардың астында қалжырап, титықтайды. Олардың бұл күйге түсуінің себебі — дүниеде Аллаһқа құлшылық етуден, Оның әмірлерін орындаудан тәкаппарлық танытып, бас тартуы еді. Енді олар дүниеде істеуге тиіс болған игі амалдардың орнына, ақыретте тек азап пен қиналудың ауыр жұмысына көндіріледі. Бұл — олардың дүниедегі теріс жолының әділ жазасы.

1. Аяттан алынатын ғибраттар:

• Бұл аят адамды ойландырады: дүниеде Аллаһ жолында еңбек ету — жеңіл әрі сауапқа толы, ал ақыреттегі еңбек тек азап пен өкініш әкеледі. Сондықтан ақылды адам дүниедегі мүмкіндікті пайдаланып, игі амалдарға ұмтылуы керек.
• Ислам діні еңбек етуді, әрекет етуді құрметтейді, бірақ ол еңбек Аллаһ разылығы үшін болуы шарт. Дүниеде Аллаһ үшін істелген әрбір іс сауапқа айналады, ал Одан бас тартып істелген еңбек ақыретте өкінішке ұласады.
• Бұл аят мұсылманды Аллаһқа құлшылықтан тәкаппарлық танытпауға, керісінше кішіпейілділікпен бойсұнуға шақырады. Өйткені тәкаппарлық адамды осындай ауыр азапқа душар етеді.
• Құран Кәрім адамды дүниедегі өмірінің мәні туралы ойлануға, әрбір ісінің ақыреттегі салдарын ескеруге баулиды. Бұл — адамды жақсылыққа бастайтын, жүрегін жұмсартатын ұлы кітап.