سوره غاشیه — آیه 8

معانی کلمات:

• ناعِمَة: دارای نعمت و شادابی، با طراوت و خرم.

تفسیر آیه:

پس از آنکه خداوند متعال در آیات پیشین، حال و روزِ چهره‌های اهل دوزخ را بیان کرد که خاشع و ذلیل و خسته و رنجورند، در این آیه به توصیف چهره‌های اهل بهشت می‌پردازد تا تفاوت این دو گروه به خوبی روشن شود. می‌فرماید: در آن روز، چهره‌هایی هستند که سرشار از نعمت، طراوت، زیبایی و شادابی‌اند. این چهره‌ها متعلق به مؤمنانی است که در دنیا با کوشش و تلاش در راه طاعت خدا، رضایت پروردگار را کسب کرده‌اند و اکنون در آخرت، پاداش آن تلاش‌ها را می‌بینند. این نعمت و شادابی، نتیجه‌ی ایمان و عمل صالح آنان است و در بهشتی رفیع و بلندمرتبه جای گرفته‌اند که در آن هیچ سخن بیهوده و لغوی شنیده نمی‌شود. در آنجا چشمه‌هایی جاری است، تخت‌هایی بلند و والا، جام‌هایی آماده برای نوشیدن، بالش‌هایی در کنار هم چیده شده و فرش‌هایی گران‌بها و گسترده. تمام اینها نشان‌دهنده‌ی نهایت کرامت و احترامی است که خداوند برای بندگان مؤمن خود فراهم کرده است.

فواید و پیام‌های آیه:

• عدالت و حکمت الهی: این آیه نشان می‌دهد که خداوند عادل است و پاداش و کیفر را بر اساس اعمال انسان‌ها قرار می‌دهد؛ همان‌طور که چهره‌های دوزخیان ذلیل و خسته‌اند، چهره‌های بهشتیان شاداب و با طراوت‌اند.
• اهمیت عمل صالح: شادابی و نعمت اخروی، نتیجه‌ی تلاش و کوشش در راه طاعت است؛ پس هر کس در دنیا بکوشد، در آخرت به نعمت و سرور می‌رسد.
• امیدواری به رحمت خدا: این آیه به مؤمنان امید می‌دهد که با وجود سختی‌های دنیا، سرانجام نیکی در انتظار آنان است و چهره‌هایشان در روز قیامت روشن و خندان خواهد بود.
• تفاوت آشکار نیک و بد: بیان این تقابل، انسان را به انتخاب راه درست ترغیب می‌کند تا با ایمان و عمل نیک، سعادت ابدی را برای خود رقم بزند.