Suurah At-Tawbah — Aayad 10

Macnaha Erayada:

• إِلًّا (Il): Qaraabo, xidhiidh dhiig.
• ذِمَّةً (Dhimma): Ballan, axdi, ama ammaan.

Tafsiirka Aayadda:

Aayaddan waxay ku tilmaamaysaa mushrikiinta gaalada ah kuwaas oo la dagaallamayay Muslimiinta. Waxay leedahay: kuwani ma xushmeeyaan qaraabonimo ku timaadda Mu'min, mana xushmeeyaan ballan iyo axdi ay la galeen. Waxay ku xadgudbaan xuquuqda Ilaahay iyo xuquuqda dadka si isku mid ah. Marka ay helaan Mu'min, kama naxaan qaraabonimo, kama hortagaan ballan, waxayna ku kacaan dil, dhac, iyo dhibaato kasta.

Sidaa darteed, Ilaahay wuxuu ku tilmaamay inay yihiin kuwa xadgudbay, sababtoo ah waxay jebiyaan ballanka, waxayna ku kacaan dulmi iyo gardarro aan caadi ahayn. Sidaa awgeed, Muslimiinta waxaa lagu faray inay ka digtoonaadaan oo ayna isku halleynin kuwaas, maxaa yeelay iyagu ma xushmeeyaan xidhiidh qaraabo iyo ballan midna marka ay la macaamilayaan Mu'miniinta.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Digtoonaan iyo feejignaan: Aayaddu waxay ina baraysaa in aan isku halleynin cadowga diinta, xataa haddii uu sheego ballan ama uu yiraahdo waa qaraabo. Waa in aan siinnaa ammaanka waxa Ilaahay faray oo keliya.
2. Qadarka ballanka iyo axdiga: Aayaddu waxay muujinaysaa in ballanka iyo axdigu yihiin wax lagu xushmeeyo, laakiin cadowga diinta oo aan Ilaahay ka yaabayn ayaa ah kuwa jebiya ballanka. Sidaa darteed, waa in aan nahay kuwa u dhigma ballankooda oo xushmeeya.
3. Caddaaladda Ilaahay: Ilaahay wuxuu ku tilmaamay kuwaas inay yihiin xadgudbayaal, taasoo muujinaysa in Ilaahay yahay Caddaalada ku xukuma, isagoo garab taagan dadka dhibanayaasha ah.
4. Nidaamka Islaamka waa nidaam naxariis leh: Inkastoo aayaddu ka hadlaysaa cadowga, haddana waxay ina tusinaysaa in Islaamku uu xushmeeyo qaraabonimada iyo ballanka, taasoo ka dhigaysa nidaam naxariis iyo dhaqan sare ku dhisan.